Τετάρτη, 30 Οκτωβρίου 2019

To Αρχοντικό Γιαλλινά









 
   Ο Άγγελος Γιαλλινάς το 1821 έγινε αποδέκτης μιας μεγάλης κληρονομιάς στα 27 του χρόνια δοθείσα από τον Στάμο Χαλικιόπουλο του κλάδου των Κουαρτάνων (συμβ. Π. Πιέρη).
Οι Χαλικιόπουλοι ως Βυζαντινοί αξιωματούχοι είχαν λάβει τεράστιες εκτάσεις από την Ενετική διοίκηση, τις οποίες αύξησαν με σπουδαίες επιγαμίες.
 
 

Η αποδοχή σημειώθηκε στις 16.04.1821, αφορούσε κυρίως τα κτήματα του Καβαλουρίου με τ αρχοντικό. Η οικογένεια του Άγγελου Γιαλλινά έφερε έκτοτε την υποχρέωση να αποκαλείται Χαλικιόπουλου Αγοραστού Γιαλλινά και να φέρει τα όπλα της.  Εξαιτίας της κληρονομιάς αυτής οι Γιαλλιναίοι έγιναν αφάνταστα πλουσιότεροι.

 

 



 
Άποψη του αρχοντικού από την εξωτερική πλευρά ζωγραφισμένη από τον Άγγελο Γιαλλινα
 
 
  Ο Σερ Στάμος Χαλικιόπουλος υπήρξε από τους πρώτους Μεγαλόσταυρους Ιππότες του Τάγματος Αρχάγγελλου Μιχαήλ και Αγίου Γεωργίου (1818) 
 
Αίθουσα του Τάγματος Αρχαγγέλου Μιχαήλ και Αγίου Γεωργίου, στο ομώνυμο Ανάκτορο. Την αίθουσα κοσμούν τα πορτραίτα των πρώτων Μεγαλόσταυρων Κερκυραίων Ιπποτών δια χειρός του ζωγράφου Διονύσιου Βέγια.
 
 
 
  Στην έκθεση για τα 80 χρόνια μετά τον θάνατο του παρουσιάζονται έργα από το μεγαλύτερο μέρος της διαδρομής του μεγάλου δημιουργού ξεκινώντας από τα πρώτα βήματα και φτάνοντας έως την περίοδο της καλλιτεχνικής του ωριμότητας.
 
 
 
 
 
 
 
 
  Παράλληλα, προσωπικά του αντικείμενα, αλληλογραφία και μαρτυρίες σύγχρονων συνοδοιπόρων του και μαθητών του, θα φωτίσουν την ανθρώπινη πλευρά του καλλιτέχνη και δασκάλου, σκιαγραφώντας ταυτόχρονα μία εποχή κατά την οποία η Κέρκυρα υπήρξε το επίκεντρο πρωτοπόρων καλλιτεχνικών και πνευματικών αναζητήσεων.
 
 
 
 
 








  Στις 29 Σεπτεμβρίου η αγρέπαυλη του Άγγελου Γιαλλινά στο χωριό Καβαλούρι ανοίγει για πρώτη φορά προς το κοινό .Αφορμή υπήρξε η συμπλήρωση των 80 ετών από το θάνατό του και η μεγάλη αναδρομική έκθεση των έργων του. Στην διάρκεια των ομιλιών αναλύθηκε όχι μόνο η ζωή και το έργο του υδατογράφου αλλά και η ιστορία και οι θρύλοι της ζωής στο αρχοντικό.
 







 






















 
 
 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
Ακολουθούν φωτογραφίες από την αρχοντική αγροικία του ζωγράφου στο χωριό Καβαλούρι
 






 

 

Τοιχογραφίες που απεικονίζουν αντικριστούς ιππότες ,σε δωμάτιο που χρησιμοποιούνταν σαν καθιστικό, στον όροφο του αρχοντικού

Στη δεξιά φωτογραφία, λεπτομέρεια από το τζάκι που βρίσκεται στον όροφο του κτιρίου. Στα αριστερά, λεπτομέρεια στα τζάμια του παραθύρου που φαίνεται να υπήρχε κάποιο είδος κολλητού σχεδίου κατά μήκος αυτού το οποίο δε διασώζεται πλέον.

 

 

Σχεδίασμα τοιχογραφίας του υπνοδωματίου στο πρώτο επίπεδο του αρχοντικού ,στα τελειώματα της κορυφής του περιγράμματος,  διασώζονται ακόμα οι γύψινες λεπτομέρειες.
 
 
 
 
Χαλικιόπουλος Άγγελος 
 
Οικόσημο της οικογένειας Χαλικιόπουλου στη πρόσοψη του πύργου, Καβαλούρι.
Ο θυρεός των Χαλικιόπουλων δείχνει πύργο που προστατεύεται από δύο λιοντάρια ενώ πάνω από το πύργο στέκεται γοργόφτερο όρνιο.
 
 
 

 




Βιβλιογραφία

ΚΕΡΚΥΡΑΪΚΕΣ ΑΡΧΟΝΤΙΚΕΣ ΑΓΡΟΙΚΙΕΣ, ΚΑΡΑΜΟΥΤΣΟΣ
ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΕΙΑ ΗΛΙΟΣ
ΤΟΠΩΝΥΜΙΑ, ΣΟΥΡΤΖΙΝΟΣ

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ, ΕΛΕΝΑ ΠΑΠΑΖΗ-ΜΕΡΚΟΥΡΗ





ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΤΟΥΣ ΚΑΤΟΙΚΟΥΣ ΤΟΥ ΧΩΡΙΟΥ ΠΟΥ ΜΑΣ ΕΠΕΤΡΕΨΑΝ ΤΗΝ ΕΙΣΟΔΟ ΣΤΟΝ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ ΚΑΙ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ ΧΩΡΟ ΤΟΥ ΑΡΧΟΝΤΙΚΟΥ


















Πέμπτη, 4 Οκτωβρίου 2018

To Carousel ανά τους αιώνες


 
 Το Carousel είναι μια από τις πολλές δραστηριότητες διασκέδασης και ίσως η παλαιότερη.  Έχει συνήθως μια περιστρεφόμενη κυκλική πλατφόρμα στην οποία τοποθετούνται καθίσματα για αναβάτες.  Τα περισσότερα καρουσέλ έχουν καθίσματα σε σχήμα αλόγων, αν και υπάρχουν και άλλα είδη όπως  ζέβρες, τίγρεις, διαφορετικά μυθολογικά πλάσματα, αεροπλάνα ή αυτοκίνητα.
 
 
   Οι πρώτες βόλτες με κινούμενες πλατφόρμες που γύριζαν τους αναβάτες τους εμφανίστηκαν τον 6ο αιώνα και ξεκίνησαν από το αρχαίο Βυζάντιο όπου οι άνθρωποι έδεσαν καλάθια σε έναν κεντρικό πόλο και περιστρεφόταν καθισμένοι γύρω του. Τα καρουσέλ που γνωρίζουμε σήμερα εξελίχθηκαν από τα παιχνίδια του 12ου αιώνα στην Ευρώπη και την Ασία. Οι ιππότες εκείνης της εποχής οδηγούσαν σε κύκλο και έπαιζαν στοχεύοντας ο ένας τον άλλο με γυάλινες μπάλες γεμάτες με αρωματικό νερό μεταξύ τους - που απαιτούσαν μεγάλη επιδεξιότητα και ιπποδρομία. Εκείνοι που θα έπεφταν από τη σφαίρα και θα έσπαγε πάνω τους θα μύριζαν από το άρωμα και θα ντρεπόταν για τις μικρότερες δεξιότητές τους. Αυτό το παιχνίδι ονομάστηκε "μικρή μάχη" ή "garosello" στα ιταλικά και "carosella" στα ισπανικά από όπου έχουμε την σημερινή λέξη "carousel." Τον 17ο αιώνα, το παιχνίδι άλλαξε. 



  Το πρώτο παιδικό καρουζέλ έγινε στον 17ο αιώνα μόνο για παιδιά και με μικρά ξύλινα άλογα.
  Τα καρουσέλ έγιναν δημοφιλή τον 18ο αιώνα, όταν άρχισαν να διαδίδονται στην Κεντρική Ευρώπη και την Αγγλία και μπορούσαν να βρεθούν σε διάφορες εκθέσεις και εκδηλώσεις.  Δεν είχαν ακόμη πλατφόρμες με ζώα παρά μόνο θέσεις για αναβάτες, κρεμασμένες από αλυσίδες.  Αυτά τα καρουσέλ τροφοδοτούσαν τη κίνηση τους από ζώα ή ανθρώπους. Οι μεγαλύτεροι κατασκευαστές καρουσέλ των εποχών ήταν ο Heyn στη Γερμανία και ο Gustav Bayol στη Γαλλία. 

 
  Το 19ο αιώνα  ήρθαν οι βελτιώσεις στο σχεδιασμό. Τα ζώα για ιππασία ήταν τώρα στερεωμένα στην πλατφόρμα. Τροφοδοτούνταν ωστόσο με τον ίδιο τρόπο μέχρι το 1861, όταν ο Thomas Bradshaw εφηύρε το πρώτο ατμοκίνητο μηχανικό καρουσέλ. Ο Frederick Savage, εμπνευσμένος από τα έργα του Bradshaw, ξεκίνησε να κατασκευάζει τις παραλλαγές του με καρουσέλ και το 1870 έκανε μια διαφορετική παραλλαγή με βάρκες που θα έπαιζαν και θα έδιναν στροφάλους (ονομάζονταν "Sea-on-Land").  Έχει επίσης εφεύρει έναν μηχανισμό που επέτρεψε στα άλογα να κινούνται προς τα πάνω και προς τα κάτω, καθώς το καρουσέλ γύριζε μιμούταν έτσι μια πραγματική βόλτα με άλογο.

 
  Τα καρουσέλ ήταν πολύ δημοφιλή στις Ηνωμένες Πολιτείες μεταξύ των αρχών του 20ού αιώνα και της Μεγάλης Ύφεσης. Μετά από τη συντριβή της οικονομίας ήρθε και η καταστροφή πολλών μικρών καρουσέλ. Όταν η οικονομία αποκαταστάθηκε, βελτιώθηκε επίσης η τεχνολογία παραγωγής καρουσέλ και τα άλματα έγιναν από αλουμίνιο και συνθετικά υλικά. Μια άλλη μεγάλη προσθήκη ήταν το γεγονός ότι στα νέα καρουσέλ πρόσθεσαν ήχο. Χρησιμοποιώντας ένα όργανο σαν σωλήνα, όπου έπαιζε μουσική με τη βοήθεια του ατμού από τον κινητήρα που πνέει μέσα από τους σωλήνες.  Τα καρουσέλ άρχισαν να γίνονται μεγαλύτερα και πιο συναρπαστικά.  Τα μηχανήματα ατμού αντικαταστάθηκαν με ηλεκτροκινητήρες.
 Σήμερα, τα κλασικά καρουσέλ είναι σπάνια. Από τα περισσότερα από 4.000 καρουσέλ που κατασκευάστηκαν στις Ηνωμένες Πολιτείες, σώθηκαν λιγότερα από 150 άτομα. Υπάρχουν σήμερα μουσεία και οργανώσεις που προσπαθούν να τα διατηρήσουν.


   Καθώς εξελίχθηκαν τα καρουσέλ, προστέθηκαν σε αυτά στέγες, τα άλογα είχαν τη δυνατότητα να μετακινούνται πάνω και κάτω και προστέθηκαν περίτεχνα διακοσμημένα καθίσματα για εκείνους που δεν ήθελαν να οδηγήσουν τα ξύλινα άλογα.
 
 
 Στα τέλη του 18ου αιώνα, οι κατασκευαστές καρουσελ  προσπαθούσαν να ξεπεράσουν ο ένας τον άλλον καθώς συναγωνίζονταν για να δουν ποιος θα μπορούσε να δημιουργήσει το μεγαλύτερο, πιο φανταχτερό ποδήλατο.
 
  Τα άλογα θα δημιουργηθούν από το προσωπικό των ξυλογλυπτών με τους κυρίους δημιουργούς τους να κάνουν τα κεφάλια και τις λεπτομέρειες στα άλματα και οι μαθητευόμενοι να εργάζονται για τη συγκόλληση του ξύλου, το σκάλισμα των ποδιών και των σκελετών και την εξόρμηση των δεξιοτήτων τους στην απλούστερη εσωτερική σειρά των αλμάτων.
 
 
  Τα καρουσέλ  γινόταν μεγαλύτερα και πιο περίτεχνα στεγασμένα. Τα ζώα και τα άρματα τους είχαν εξελιχθεί σε μια πλουσιότερη ποικιλία στυλ. Υπήρχαν πολεμικά άλογα, άλογα παρελάσεων, ινδικά πόνυ και άλογα από τα όνειρα ενός παιδιού. Υπήρχαν ζώα της ζούγκλας, της πεδιάδας, του δάσους.  Υπήρχαν ακόμη σκυλιά, γάτες, αρκουδάκια και μυθικά ζώα.


   Ο GUSTAV DENTZEL , γνωστός ως "Hobby Horse" Bill, ήταν ψυκτικός όταν ήρθε στην Αμερική από τη Γερμανία στην ηλικία των 20. Ήταν ο άνθρωπος που πρωτοστάτησε στο μοντέρνο καρουσέλ στην Αμερική στη δεκαετία του 1860.  Είχε, ωστόσο, τραυματιστεί από καρουσέλ χτυπώντας ως αγόρι ενώ είχε ακολουθήσει τον πατέρα του σε μια μετακίνηση του στην παλιά χώρα. Τα ζώα του Dentzel είναι σκαλισμένα πιο ανατομικά σωστά από το έργο των περισσότερων άλλων ξυλογλυπτών. Έχουν περιγραφεί ως χαριτωμένα, σίγουρα αξιοπρεπή, ακόμη και βασιλικά.
 
alt = "Gustav Dentzel"

 

   CHARLES ID LOOFF ήρθε σε αυτή τη χώρα από αυτό που είναι τώρα βόρεια της Δυτικής Γερμανίας. Αν ένας άνθρωπος μπορεί να κριθεί από την τέχνη του, ο Looff ήταν ένας ευγενής άνθρωπος. Δεν υπάρχει τίποτα απειλητικό για τα ζώα του ... ακόμη και το λιοντάρι του φαίνεται να χαμογελάει ένα καλωσόρισμα στον αναβάτη του.

Μουσείο Wood carverCharles_I._D._Looff


SOLOMOM STEIN and HARRY GOLDSTEIN 

Μουσείο ξυλογλυπτικής Henry Goldstein

Άρχισαν την καριέρα τους με το σκάλισμα ξύλινων γυναικείων χτενών, ένα αξεσουάρ που χρησιμοποιούν οι μοντέρνες κυρίες για να κρατήσουν και να διακοσμήσουν τα φανταχτερά μαλλιά, ένα στυλ δημοφιλή στις αρχές του αιώνα.
 Το 1912, μετά το σκάλισμα αλόγων για τις υπάρχουσες εταιρείες καρουσέλ, τα δύο αδέρφια ίδρυσαν τη δική τους επιχείρηση, την οποία ονόμαζαν «Καλλιτεχνικοί Κατασκευαστές Carrousel».
Τα καρουσέλ τους ήταν από τα μεγαλύτερα που κατασκευάστηκαν ποτέ και έφεραν μεγάλα, θυμωμένα, τρομακτικά άλογα.


   Αυτά τα άλογα φαίνονταν να διαφωνούν με την παρουσία των επερχόμενων καβαλάρηδων. Το στέλεχος τους είναι δημιουργημένο έτσι ώστε να φαίνεται ότι είναι απαλλαγμένα από το καρουσέλ,  φαινόνταν σαν να είναι ελεύθερα να φύγουν για το κοντινότερο κάστρο. Παρά τη δύναμη αυτών των άκρων, συχνά ήταν διακοσμημένα με λουλούδια και άλλες ευαίσθητες διακοσμήσεις Αυτό το Carousel ήταν ένα από τα μεγαλύτερα στις Ηνωμένες Πολιτείες, με 58 χειροποίητα, ζωγραφισμένα άλογα και θεωρείται ένα από τα ωραιότερα παραδείγματα της λαϊκής τέχνης του τέλους του αιώνα.

Δημιουργήθηκε το 1908, η καταπληκτική χειροτεχνία του Stein και Goldstein με τα άλογα, σχεδόν στο πραγματικό τους μέγεθος, στο εξωτερικό δαχτυλίδι, να δείνουν την αίσθηση πως ζωντανεύουν καθώς το Carousel γυρίζε γρήγορα.


Ο CHARLES WALLACE PARKER, ο "βασιλιάς ψυχαγωγίας", γεννήθηκε στο Ιλλινόις το 1864. Ίδρυσε τη δική του επιχείρηση διασκέδασης στο Κάνσας. Τα άλογα στα καρουσέλ του είναι εντελώς μοναδικά.  Είναι πλάσματα φαντασίας που φαίνονται σαν να έρχονται από το όνειρο ενός παιδιού. Ο Parker εξειδικεύτηκε σε φορητά καρουσέλ που θα μετακινούνταν με μια καρναβαλική παράσταση.










Copyright : Έλενα Παπάζη