
Ζωγραφικό έργο που απεικονίζει τη Σάρρα, μια νέα εβραιοπούλα, μετά τη βάφτηση της, με τον μητροπολίτη Κέρκυρας Αθανάσιο Πολίτη, τον τοπικό κλήρο και ντόπιους χριστιανούς με τις τοπικές κερκυραϊκές φορεσιές. Απέναντι τους μια αναστατωμένη ομάδα ντόπιων εβραίων με τις δικές τους τοπικές φορεσιές. Χαρακτιρηστικό είναι η απεικόνιση του ουρανού ως αίθριου και γαλάζιου απο τη πλευρά των χριστιανών και σκοτεινού με μαύρα σύννεφα και κεραυνούς απο την ευραϊκή πλευρά. Αντίγραφο συλλογή Ε.Μ.Ε. Στο βάθος διακρίνετε το παλαιό φρούριο του νησιού, σε δεύτερο πλάνο, στα δεξιά, διακρίνονται ψηλές κατοικίες ο ιερός ναός του Αγίου Σπιρίδωνα με τα περίτεχνα κάγκελα στα παράθυρα και το ψηλό καμπαναρίο. Στα παράθυρα υπάρχουν πολίτες που παρακολουθούν το γεγονός. Στα αριστερά διακρίνεται η ευραϊκη συναγωγή και στην οροφή της ο αρχίραββινος, ο οποίος κρατά στο αριστερό χέρι του ένα βιβλίο, δείχνοντάς το με το δεξί του χέρι, σαν να θέλει να υποδείξει τη παραβίαση της θρησκείας του. Η νεαρή εβραία μετά το βάπτισμα μετονομάστηκε Κερκύρα το Μάιο του 1853.
Ανάμεσα στις επαναλαμβανόμενες υποθέσεις προσυλητισμού και εντάσεις που σημάδεψαν την τοπική εβραϊκή κοινότητα τον 19ο αιώνα, στην προσπάθεια προσέλκυσης των ανθρώπων ώστε να αλλάξουν θρησκεία (στην προκειμένη περίπτωση, τη μεταστροφή και βάπτιση Εβραίων στον Χριστιανισμό), φαίνεται να υπόκειται και η ιστορία της μικρής Σάρα. Γύρω στο 1853, η Κέρκυρα βρισκόταν υπό Βρετανική Προστασία (1814–1864) και επικρατούσε έντονος κοινωνικός και θρησκευτικός αναβρασμός.
Υπήρχε έντονη καχυποψία και τριβές με τον χριστιανικό πληθυσμό, ενώ δεν έλειπαν μεμονωμένες περιπτώσεις νεαρών Εβραίων —συχνά γυναικών— που κατέφευγαν στην Ορθόδοξη Εκκλησία για να βαπτιστούν (είτε από πεποίθηση είτε λόγω ερωτικών δεσμών και κοινωνικών πιέσεων), γεγονός που προκαλούσε μεγάλες εντάσεις ανάμεσα στην οικογένεια, τον Αρχιραββίνο και τη Μητρόπολη.
Ο Αθανάσιος Πολίτης ήταν μια εξαιρετικά δυναμική και εμβληματική φυσιογνωμία. Το 1853 ήταν φλογερός υπερασπιστής της Ορθοδοξίας και του Ενωτικού κινήματος, ερχόμενος συχνά σε ευθεία σύγκρουση τόσο με τις βρετανικές αρχές όσο και με κάθε μορφή ξένης (προτεσταντικής ή καθολικής) επιρροής στο νησί.
Ο Ισραήλ Μωυσής Χαζάν που είχε μόλις αναλάβει την αρχιραββινεία της Κέρκυρας (1852–1857) και προσπαθούσε να προστατεύσει τη συνοχή της κοινότητας, αλλά και να βελτιώσει τις σχέσεις της με τους χριστιανούς γείτονες και τις αρχές.
Τα πρόσωπα της ιστορικής απεικόνισης
 |
Αθανάσιος Πολίτης, Μητροπολίτης Κερκύρας |
Ο Αθανάσιος Πολίτης γεννήθηκε στην Κέρκυρα το 1803. Σπούδασε στην Ιόνιο Ακαδημία. Διάκονος χειροτονήθηκε τον Απρίλιο του 1834 και Πρεσβύτερος τον Μάιο του 1837. Στις 11 Νοεμβρίου 1839 έλαβε το οφίκιο του Αρχιμανδρίτη. Υπηρέτησε ως Καθηγητής στην Ιόνιο Ακαδημία (1838-1850). Στις 17 Μαΐου 1850 χειροτονήθηκε στην Κέρκυρα Μητροπολίτης Κερκύρας (είχε εκλεγεί ήδη από το 1848). Τη χειροτονία τέλεσε ο Μητροπολίτης Κεφαλληνίας Σπυρίδων, συμπαραστατούμενος από τον Μητροπολίτη Ζακύνθου Νικόλαο και τον Επίσκοπο Κυθήρων Προκόπιο. Αγωνίστηκε με σθένος για την ένωση των Επτανήσων με την Ελλάδα. Εκοιμήθη στην Κέρκυρα στις 29 Απριλίου 1870.
Ο Ισραήλ Μωυσής Χαζάν (1808 – Οκτώβριος 1862) ήταν Σεφαραδίτης ραβίνος από τη Σμύρνη.
 |
Ένα επιχείρημα υπέρ της διατήρησης των δεύτερων ιερών ημερών. Συγγραφέας, Ισραήλ Μωυσής Χαζάν, 1855. |
Το 1840 έγινε μέλος ενός ραβινικού κολεγίου. Το 1848 διορίστηκε «μεσουλάχ» (αγγελιοφόρος). Ενώ βρισκόταν στη Ρώμη, εξελέγη αρχιραβίνος. Το 1852 παραιτήθηκε από αυτό το αξίωμα για το ραβινικό αξίωμα της Κέρκυρας.
Στη Ρώμη και στην Κέρκυρα έχαιρε μεγάλης εκτίμησης, και ο ποιητής Λούντβιχ Άουγκουστ φον Φρανκλ , που τον είδε στην Κέρκυρα (1856), μιλάει με ενθουσιασμό για την αξιοσέβαστη προσωπικότητά του. Ενώ ήταν υπέρμαχος της Ορθοδοξίας, διέθετε επαρκή ανεξαρτησία πνεύματος για να διαμαρτυρηθεί ενάντια στις δεισιδαιμονικές πρακτικές που συνήθιζαν οι Εβραίοι της Ρώμης, οι οποίοι επέμεναν να πλένουν τα πτώματα με ζεστό νερό και δεν επέτρεπαν την ύπαρξη ρολογιού στην αυλή της συναγωγής.
Πηγές
Πανελλήνιο σχολικό δίκτυο
Jewishmuseum.gr
wikipedia
HebrewBooks.org