Ένα πρόσφατα ανακαλυφθέν τμήμα της παλαιότερης συνθήκης ειρήνης στον κόσμο αποκαλύπτει την προστασία των προσφύγων και των σπιτιών τους

Ραμσής Β'

 Μεταξύ των λέξεων που είναι ακόμη ευανάγνωστες σε μια σπασμένη πήλινη πλάκα από την Τουρκία υπάρχουν αναφορές σε ανθρώπους που εγκατέλειψαν τη χώρα τους και σε σπίτια που δεν επρόκειτο να καταστραφούν. Μετά από περίπου ένα χρόνο μελέτης, οι ερευνητές αναγνώρισαν το θραύσμα ως μέρος ενός αντιγράφου της Συνθήκης Ειρήνης του Καντές, μιας συμφωνίας μεταξύ ενός Αιγύπτιου Φαραώ και ενός Χετταίου βασιλιά.

Η συμφωνία μεταξύ Ραμσή Β΄ και Χαττουσίλι Γ΄ χρονολογείται στο 1258 π.Χ., περίπου 3.300 χρόνια πριν, σύμφωνα με την Παγκόσμια Εγκυκλοπαίδεια Ιστορίας. Οι μελετητές τη θεωρούν ευρέως ως την παλαιότερη σωζόμενη συνθήκη ειρήνης στον κόσμο. Το πρόσφατα αναγνωρισμένο απόσπασμα προέρχεται από τη Χαττούσα, την πρωτεύουσα των Χετταίων στη σημερινή επαρχία Τσορούμ, και περιέχει γραμμές σχετικά με το πώς οι δύο χώρες πρέπει να αντιμετωπίζουν τους ανθρώπους που διαφεύγουν από τα σύνορά τους, σύμφωνα με το τουρκικό Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού.

Οι ανασκαφείς βρήκαν το θραύσμα κοντά σε ένα κτίριο που οι αρχαιολόγοι ονομάζουν Κτίριο Ε στο Μπουγιουκάλε, το τμήμα της Χαττούσα όπου βρισκόταν το βασιλικό παλάτι. Η μία όψη του χαραγμένου πηλού σώζεται.

Η επιγραφή είναι στα Ακκαδικά, μια γλώσσα που χρησιμοποιείται για τη διπλωματία, γραμμένη με σφηνοειδή πινακίδες . Οι ερευνητές εντόπισαν το θραύσμα στο μπροστινό μέρος ενός από τα πήλινα αντίγραφα της συνθήκης. Οι λέξεις που εξακολουθούν να είναι ευανάγνωστες ανήκουν στα τμήματα με αριθμούς 12 έως 20, τα οποία αφορούν άτομα που εγκαταλείπουν την Αίγυπτο ή το Χάτι, το βασίλειο των Χετταίων.

Σύμφωνα με την ευρύτερη συμφωνία, οι άνθρωποι που κατέφευγαν στο άλλο βασίλειο έπρεπε να επιστρέφουν, σύμφωνα με μια μετάφραση που δημοσιεύτηκε στο Ancient Near Eastern Texts Related to the Old Testament. Αλλά η συνθήκη απαγόρευε επίσης τη θανάτωση ή τον τραυματισμό ανθρώπων που επιστρέφονταν, την καταστροφή των σπιτιών τους ή την πρόκληση βλάβης στις συζύγους και τα παιδιά τους.

Αυτές οι προστασίες ήταν ήδη γνωστές από τις σωζόμενες εκδοχές της συμφωνίας. Σύμφωνα με το υπουργείο, το νέο θραύσμα βοηθά τους ερευνητές να ανακατασκευάσουν τα πήλινα αντίγραφα που διατηρούνται στη Χατούσα.

Πηγές

Discoverymagazine

Αρχαίο τείχος που ανακαλύφθηκε στο Παρίσι ίσως είναι η Λουτετία που απομνημόνευσε ο Καίσαρας

 

(AFP)

 Η ανακάλυψη ενός αρχαίου τείχους, κάτω από ένα νοσοκομείο του Παρισιού, ύψους 22 μέτρων, από πέτρα και ξύλο αναδύθηκε αυτό το καλοκαίρι κατά τη διάρκεια των εργασιών κατασκευής στο νοσοκομείο Hôtel Dieu στο Île de la Cité, το νησί του Σηκουάνα που βρίσκεται στο κέντρο του σύγχρονου Παρισιού, σύμφωνα με τους New York Times. Οι αρχαιολόγοι βρήκαν επίσης μια γαλατική αιχμή δόρατος σε κοντινή απόσταση. Η χρονολόγηση με άνθρακα τοποθετεί το τείχος κάπου μεταξύ 200 π.Χ. και 10 π.Χ., περίπου την περίοδο που η Ρώμη κατακτούσε τη Γαλατία.

Στην αφήγηση των Γαλατικών Πολέμων, ο Ιούλιος Καίσαρας έγραψε για ένα μέρος που ονομαζόταν Λουτέτια, έναν οικισμό που χτίστηκε από τους Παρίσιους, τη Γαλατική φυλή που τελικά έδωσε στο Παρίσι το όνομά του. Ο Καίσαρας περιέγραψε τη Λουτέτια ως μια οχυρωμένη πόλη σε ένα νησί στον Σηκουάνα και έγραψε ότι οι κάτοικοί της έκαψαν τον οικισμό και κατέστρεψαν τις γέφυρες του καθώς πλησίαζαν τα ρωμαϊκά στρατεύματα. Ανεξάρτητα από αυτό, η Ρώμη την κατέκτησε το 52 π.Χ.

Για πολύ καιρό, όμως, οι αρχαιολόγοι δεν ήταν σίγουροι ότι η γεωγραφία του Καίσαρα ήταν αξιόπιστη. Δεν υπήρχαν πολλά φυσικά στοιχεία για έναν σημαντικό γαλατικό οικισμό στο Île de la Cité, ενώ οι ανασκαφές στη Nanterre, δυτικά του Παρισιού, έφεραν στο φως πολλά. Μέχρι τη δεκαετία του 1990, ορισμένοι μελετητές είχαν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η αρχαία Λουτέτια βρισκόταν στην πραγματικότητα εκεί.

 Υπάρχει μια ιδιαίτερα δελεαστική λεπτομέρεια: το τείχος κάηκε. Οι αρχαιολόγοι βρήκαν απανθρακωμένους σπόρους και τα ερείπια ενός καμένου ξύλινου κτιρίου σε κοντινή απόσταση, κάτι που τουλάχιστον εγείρει την πιθανότητα να έχουν βρει φυσικά ίχνη της καταστροφής που περιέγραψε ο Καίσαρας πριν από περισσότερα από 2.000 χρόνια. Οι ερευνητές δεν είναι ακόμη έτοιμοι να κάνουν αυτόν τον ισχυρισμό. Το γαλλικό υπουργείο πολιτισμού λέει ότι χρειάζεται περισσότερη εργασία για να διαπιστωθεί ακριβώς πότε χτίστηκε το τείχος και για ποιο σκοπό χρησιμοποιήθηκε.

 Ωστόσο, το εύρημα συμπληρώνει ένα τεράστιο κενό στην ιστορία μιας από τις πόλεις που έχουν ανασκαφεί περισσότερο στον κόσμο. Οι αρχαιολόγοι γνωρίζουν αρκετά για το ρωμαϊκό Παρίσι, συμπεριλαμβανομένων των οικισμών κάτω από τη σημερινή Λατινική Συνοικία και τους Κήπους του Λουξεμβούργου. Το γαλατικό Παρίσι ήταν πολύ πιο δύσκολο να εντοπιστεί. 

Περαιτέρω ανασκαφές έχουν προγραμματιστεί γύρω από το νοσοκομείο και ο τοίχος τελικά θα αφαιρεθεί, ώστε να μπορέσει να μελετηθεί και να εκτεθεί.

Πηγές

Artnews

Discovermagazine

20 χρόνια πριν, Η ανακάλυψη της κρυμμένης εικόνας του 17ου αιώνα δια χειρός Εμμανουήλ Τζάνε

 

Έλληνες ειδικοί τέχνης ανακάλυψαν μια προηγουμένως άγνωστη εικόνα του Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή, έργο ενός από τους σημαντικότερους ζωγράφους του 17ου αιώνα της χώρας.

Η εικόνα του Εμμανουήλ Τζάνε - ζωγράφου της φημισμένης κρητικής καλλιτεχνικής παράδοσης που δίδαξε επίσης τον Ισπανό καλλιτέχνη της Αναγέννησης Ελ Γκρέκο - βρέθηκε μέσα σε μια εκκλησία στο Κρανίδι.

Η εικόνα ήταν καλυμμένη με μια ασήμαντη επένδυση που έκρυβε (το μεγαλύτερο μέρος της) επιφάνειάς της. Αφού αφαιρέθηκε η επένδυση, αποκαλύφθηκε μια (υπογεγραμμένη) εικόνα που χρονολογείται από το 1646.

Με διαστάσεις 123 επί 103 εκατοστά, η εικόνα απεικονίζει τον Ιωάννη τον Βαπτιστή να κρατά ένα σκήπτρο με σταυρωτή κορυφή και να πλαισιώνεται από ένα αρνί. Γεγονότα από τη ζωή του αγίου απεικονίζονται κατά μήκος των πλαισίων της εικόνας.

Πολύτιμες θρησκευτικές εικόνες που δημιουργήθηκαν κατά τη βυζαντινή περίοδο κλέβονται συχνά από απομονωμένες ελληνικές εκκλησίες και μοναστήρια, με την αστυνομία να υποψιάζεται ότι καταλήγουν σε ιδιωτικές συλλογές.

Γεννημένος στην πόλη του Ρεθύμνου το 1610 κατά τη διάρκεια της βενετικής κυριαρχίας στην Κρήτη και αργότερα αναζήτησε καταφύγιο στη Βενετία μετά την κατάκτηση του νησιού από τους Οθωμανούς Τούρκους, ο Τζάνες θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους αγιογράφους του νησιού του 17ου αιώνα.

Τουλάχιστον τέσσερις από τις 120 επιβεβαιωμένες εικόνες του εκτίθενται στη Βενετία, όπου πέθανε το 1690 και αρκετές αγιογραφίες του βρίσκονται και στο νησί της Κέρκυρας. 

Πηγές

academia.eu

Κερκυραϊκές μορφές του 19ου αιώνα μέσα από τα μάτια του Βικέντιου Μποκατσιάμπη

 

Κοπέλα με γιορτινή φορεσιά της Κέρκυρας

Χωρική

Γέρων επαίτης

Γυναίκα με ψάθινο χειροποίητο καλάθι

Ο Καπουτσίνος,1879

Χωρική εκ Γαστουρίου

Φορεσιά απο το Γαστούρι

Χωρική Κέρκυρας

Χωρική με φορεσιά μέσης Κέρκυρας

Χωρικός Κέρκυρας

Ψαροπούλα

Τσιγγάνα

Φορεσιά απο το Γαστούρι

Φως από την Ανατολή: Αριστουργήματα από το Μουσείο Ikonen Recklinghausen

Οι εικόνες αυτής της έκθεσης, που παρουσιάζονται για πρώτη φορά στις Ηνωμένες Πολιτείες, αποτελούν σπάνιους θησαυρούς από το Μουσείο Ikonen Recklinghausen , τη μεγαλύτερη και σημαντικότερη συλλογή ορθόδοξων εικόνων στη Δυτική Ευρώπη. Η έκθεση «Φως από την Ανατολή» ακολουθεί τους δίδυμους κλάδους της ελληνικής και σλαβικής αγιογραφίας από την Άλωση της Κωνσταντινούπολης το 1453 έως το ξέσπασμα της Ρωσικής Επανάστασης το 1917.

Χριστός Βασιλιάς των Βασιλέων, 17ος αιώνας, Ρωσία, Δανεισμένο από το Μουσείο Ikonen Recklinghausen

Αυτή η έκθεση μαρτυρά την πορεία των Ελλήνων και Ρώσων αγιογραφών απέναντι στην άνοδο και την πτώση των αυτοκρατοριών. Με την πτώση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας το 1453, η ελληνική και η σλαβική αγιογραφία είχαν εξελιχθεί σε ξεχωριστούς κλάδους στο δέντρο της ορθόδοξης εικονογραφίας, άλλοτε συνυφασμένες με κοινούς καλλιτέχνες και ορθόδοξη πίστη, άλλοτε χωρισμένες από πολέμους, κατακτήσεις, γούστα και τάσεις.

Ο Λουκάς ζωγραφίζει την Παναγία Οδηγήτρια, αρχές 15ου αιώνα, Κωνσταντινούπολη ή Κρήτη, Δανεισμένο από το Μουσείο Ikonen Recklinghausen

Πηγές

iconmuseum.org

Ο λάτρης του κρασιού που έγινε τέχνη

 Χρονολογούμενος γύρω στο 1595, ο Βάκχος φυλάσσεται σήμερα στην Πινακοθήκη Ουφίτσι της Φλωρεντίας. Παραγγέλθηκε από τον Καρδινάλιο ντελ Μόντε το έτος μετά την είσοδο του Καραβάτζιο στην αυλή του, κατά τη διάρκεια της παραγωγικής ρωμαϊκής του περιόδου.

Ο Βάκχος ήταν το πρώτο κλασικά εμπνευσμένο πορτρέτο του Καραβάτζιο . Ο νεαρός άνδρας, σε μια διακριτικά σεξουαλικοποιημένη πόζα, ξαπλώνει σε έναν ρωμαϊκό καναπέ ντυμένος με απλή κουρτίνα. Mε ένα στεφάνι από σταφύλια και αμπελόφυλλα στα μαλλιά. Με το αριστερό του χέρι προσφέρει στον θεατή ένα φαρδύ κύπελλο με κόκκινο κρασί. Η επιφάνεια του υγρού εξακολουθεί να κυματίζει από την κίνησή του. Το δεξί χέρι του άνδρα παίζει αδιάφορα με τη ζώνη του, η οποία συγκρατεί χαλαρά το ύφασμα του. Μπροστά από τον άνδρα βρίσκεται ένα καλάθι με ώριμα φρούτα και μια μεγάλη καράφα κρασί - το ίδιο κρασί που προσφέρει στο κύπελλο.

Ο Βάκχος ενσαρκώνει όλα τα κύρια χαρακτηριστικά του στυλ του Καραβάτζιο. Η δραματική χρήση του φωτός είναι ένα σταθερό χαρακτηριστικό των έργων του. Το φως είναι έντονο, η σκιά εμφατική, δημιουργώντας εντυπωσιακές και ζωντανές αντιθέσεις (κιαροσκούρο). Ένα άλλο χαρακτηριστικό του Καραβάτζιο ήταν ο τρόπος με τον οποίο συνδύαζε το ιερό και το καθημερινό. Συχνά απεικόνιζε ιερές μορφές με ταπεινά και συνηθισμένα χαρακτηριστικά. Εδώ ο Βάκχος, ο αρχαίος και σεβαστός θεός της ελληνικής μυθολογίας, παρουσιάζεται ως ένας καθημερινός νεαρός άνδρας. Θα μπορούσε να είναι ο Χριστός στον Μυστικό Δείπνο ή ένας απλός Ρωμαίος πολίτης. Ή ίσως ένας νεαρός κοινός άνθρωπος που εργάζεται στην ύπαιθρο (όπως αποκαλύπτεται από τη βρωμιά κάτω από τα νύχια του και το μαυρισμένο δέρμα του προσώπου και του λαιμού του).

Όποια και αν είναι η ερμηνεία του Βάκχου, η φιγούρα του εκφράζει εξαιρετική σωματικότητα . Ο νεαρός άνδρας είναι μυώδης αλλά όχι πολύ εύσωμος. Ποζάρει άνετα, με το στήθος του να φωτίζεται έντονα. Ο λαιμός του είναι ελαφρώς γερμένος. Η έκφραση του προσώπου του είναι ήρεμη, επιεικής, σχεδόν σκυθρωπή, αλλά και προκλητική.

Η έμφαση στη σωματικότητα στην τέχνη του Καραβάτζιο ήταν χαρακτηριστικό του ρεαλισμού του . Σε όλη τη ζωή και τα έργα του, ο καλλιτέχνης αρνήθηκε την εξιδανίκευση και προσπάθησε να παραμείνει πιστός στην παρατηρούμενη πραγματικότητα όσο το δυνατόν περισσότερο.

Η προσοχή στη λεπτομέρεια στον Βάκχο είναι εκπληκτική. Είναι παρούσα στα προαναφερθέντα βρώμικα νύχια. Στο υπερώριμο καλάθι με φρούτα που φαίνεται τόσο αληθινό που θέλεις να το αγγίξεις. Επιπλέον, υπάρχει στην αντανάκλαση του άντρα στην γυάλινη καράφα. Κάποιοι λένε ότι η αντανάκλαση είναι μια μικρο-αυτοπροσωπογραφία του ίδιου του Καραβάτζιο! Τελευταία, αλλά εξίσου σημαντικά, είναι οι λεπτομέρειες που είναι ζωγραφισμένες στο ποτήρι με το κόκκινο κρασί. Οι κυματισμοί στην επιφάνειά του. Οι μικροσκοπικές, μόλις αισθητές φυσαλίδες που υποδηλώνουν ότι το κρασί μόλις χύνεται ως προσφορά στον θεατή.

Πηγές

wineandotherstories

Χάλκινα αγάλματα των Μεδίκων αποκαταστάθηκαν στην παλιά τους δόξα στο Παρεκκλήσι των Πριγκιπάτων

 

  Δύο από τις πιο επιβλητικές μορφές στην κληρονομιά των Μεδίκων της Φλωρεντίας τραβούν ξανά την προσοχή στο Παρεκκλήσι των Πριγκιπάτων έπειτα από τέσσερις αιώνες . Με ύψος άνω των τριών μέτρων και ντυμένα με την τελετουργική λαμπρότητα της εξουσίας του μεγάλου δουκάτου, τα επιχρυσωμένα χάλκινα αγάλματα του Φερδινάνδου Α΄ και του Κόζιμο Β΄ των Μεδίκων έχουν υποβληθεί σε εργασίες συντήρησης και επιπρόσθετης συντήρησης στο Μουσείο των Μεδίκων .

 Το έργο έχει αποκαταστήσει τη διαύγεια στα γλυπτά, αφαιρώντας τη συσσωρευμένη σκόνη και τους ρύπους που είχαν θαμπώσει τις επιφάνειές τους και είχαν καλύψει τις ανεπαίσθητες παραλλαγές στο χρώμα και το φινίρισμα που τα διακρίνουν. 

 Ταυτόχρονα, μια νέα έκθεση λειψανοθηκών από την Κρύπτη των Μεδίκων έδωσε μια περαιτέρω διάσταση στο παρεκκλήσι, επανασυνδέοντας αυτά τα αντικείμενα δυναστικής λατρείας με το μνημειώδες σκηνικό που δημιουργήθηκε για να τιμήσει τη δυναστεία των Μεδίκων.

Πηγές 

Florentine

Ισχυρές βροχοπτώσεις διεισδύουν στο Ουφίτσι

 Μια καταιγίδα που σάρωσε τη Φλωρεντία την Πέμπτη προκάλεσε περισσότερα από 45 χιλιοστά βροχής σε μια ώρα , εγείροντας ανησυχίες για τα έργα τέχνης που φυλάσσονται μέσα στην Ουφίτσι . 

Η έντονη βροχόπτωση εισχώρησε στο μουσείο και έφτασε μέχρι τον φεγγίτη μιας γκαλερί που εκθέτει επτά πίνακες του 17ου αιώνα.Aνάμεσα στους πίνακες που βρίσκονται στην αίθουσα είναι και ο πασίγνωστος Βάκχος του Καραβάτζιο Μερίτζι που είναι εμπνευσμένος από τον θεό Διόνυσο της ελληνικής μυθολογίας. Ο πίνακας παρέμεινε άθικτος, προστατευμένος από μια γυάλινη προθήκη που τον προστάτευε από το νερό.

«Μετά τους απαραίτητους ελέγχους, δεν διαπιστώθηκε καμία ζημιά σε κανένα από τα έργα τέχνης», ανέφερε η Ουφίτσι σε ανακοίνωσή της. Η γκαλερί άνοιξε ξανά το πρωί της Παρασκευής.

Πηγές

Florentine