Σάββατο 11 Σεπτεμβρίου 2021

Ένας κρυμμένος έρωτας σε έργο του Βερμέερ αποκαλύφθηκε για πρώτη φορά.


Ο πίνακας όπως γνωρίζουμε τη σύνθεση πριν την αποκατάσταση| © Gemäldegalerie Alte Meister, SKD


    Ανάμεσα στα 1657-59 ο Γιοχάνες Βερμέερ, ένας  από τους σημαντικότερους ζωγράφους της "Χρυσής εποχής" στην ολλανδική ζωγραφική ζωγράφισε στο Ντελφτ τη σύνθεση «Κοπέλα που διαβάζει γράμμα δίπλα στο παράθυρο», την ίδια περίοδο που ζωγράφισε τη «Γαλατού», ένα από τα πιο διάσημα έργα του.

   Η ελαιογραφία σε καμβά με διαστάσεις σε καμβά 83 × 64.5 εκ. είναι μέρος της συλλογής του μουσείου της Δρέσδης και βρίσκεται στην περίφημη πτέρυγα των Παλαιών Δασκάλων του μουσείου.


Vermeer’s “Girl Reading a Letter at an Open Window” undergoing X-ray fluorescence analysis by the Dresden State Art Collections in Germany.Credit...Gemäldegalerie Alte Meister, Staatliche Kunstsammlungen Dresden; Maria Körber


   Το μουσείο έκανε μια σημαντική αποκάλυψη, στον πίνακα «Κοπέλα που διαβάζει γράμμα δίπλα στο παράθυρο», αποκαλύπτοντας έναν έρωτα που ήταν κρυμμένος στον φόντο του έργου. Η εμφάνιση του έρωτα στον τοίχο επιφέρει τόσο μεγάλη αλλαγή στη σύνθεση σε έναν από τους πιο διάσημους πίνακες του Βέρμεερ που το γερμανικό μουσείο το αποκαλεί «νέο» Βερμέερ.

Ο πίνακας του Βερμέερ στα μέσα της αποκατάστασης | © Gemäldegalerie Alte Meister, SKD

 Ο πίνακας ήταν στη συλλογή του μουσείου για περισσότερα από 250 χρόνια και o κρυμμένος έρωτας ήταν γνωστός από το 1979 όταν ο πίνακας ακτινογραφήθηκε και από το 2009 όταν μπήκε κάτω από υπέρυθρες ακτίνες. Οι συντηρητές και οι ειδικοί θεωρούν ότι η κάλυψη ή η απόκρυψη του έρωτα ήταν έργο του ίδιου του Βερμέερ.

The restoration in Dresden took a year and a half, working inch by inch with a scalpel and a steady hand under a microscope.Credit...Gemäldegalerie Alte Meister, Staatliche Kunstsammlungen Dresden


   Στην πιο πρόσφατη αποκατάσταση του πίνακα το 2017, οι συντηρητές ανακάλυψαν ότι το χρώμα στον τοίχο στο βάθος του πίνακα που κάλυπτε τον έρωτα είχε προστεθεί από άλλο άτομο.

Όταν τα στρώματα βερνικιού από τον 19ο αιώνα άρχισαν να αφαιρούνται από τον πίνακα, οι συντηρητές ανακάλυψαν ότι το χρώμα διαλυόταν με διαφορετικό τρόπο στο κεντρικό τμήμα του τοίχου από ότι στον υπόλοιπο πίνακα.


Ο πίνακας του Βερμέερ με τον έρωτα στον τοίχο


  Οι εργαστηριακές αναλύσεις αποκάλυψαν ότι υπήρχαν στρώματα βερνικιού και βρωμιάς ανάμεσα στην αρχική εικόνα του τοίχου, τον  έρωτα και το τελικό φόντο που γνωρίζουμε, ανάμεσα στα οποία μεσολαβούν χρονικά διαστήματα δεκαετιών. Κατά συνέπεια, ο Βερμέερ δεν θα μπορούσε να έχει ζωγραφίσει ο ίδιος τον έρωτα.

  Όταν η ανακάλυψη ανακοινώθηκε στο κοινό το 2019, η ανώτερη συντηρήτρια Ούτα Νέιντχαρτ είπε ότι ήταν «η πιο συγκλονιστική εμπειρία της καριέρας της και ότι το κάνει «ένα εντελώς άλλο έργο ζωγραφικής». Το στρώμα που κάλυπτε τον έρωτα αφαιρέθηκε χειρουργικά με νυστέρι σε μικροσκόπιο αποκαλύπτοντας την εκπληκτικά τροποποιημένη σύνθεση του Βερμέερ.


Vermeer, Girl Reading a Letter at an Open Window, 1657–59, undergoing restoration. © SKD. Photo by Jürgen Lange.

 Ο πίνακας θα εμφανιστεί τον επόμενο μήνα για πρώτη φορά μετά την αποκατάσταση ως πρωταγωνιστής στην μεγάλη έκθεση On Reflection που θα κάνει εγκαίνια στις 10 Σεπτεμβρίου και θα διαρκέσει έως τις 2 Ιανουαρίου 2022 στη Gemäldegalerie της Δρέσδης. Με τα έργα του Βερμέερ που έχουν ανακαλυφθεί να είναι τριάντα πέντε παγκοσμίως, η έκθεση που συγκεντρώνει δέκα από αυτά θεωρείται μια από τις σημαντικότερες εκθέσεις αφιερωμένες στο έργο του.


  «Το κορίτσι που διαβάζει ένα γράμμα» θα είναι το κεντρικό στοιχείο της έκθεσης στα δωμάτια του κτιρίου Semper που προορίζονται για τις περιοδικές εκθέσεις. Μαζί με εννέα άλλους πίνακες του Βερμέερ, συμπεριλαμβανομένης της «Γυναίκας με τα μπλε που διαβάζει ένα γράμμα» (Άμστερνταμ, Rijksmuseum) και της «Κοπέλλας δίπλα στο βιργινάλι» (Λονδίνο, Εθνική Πινακοθήκη), που σχετίζονται στενά με τον πίνακα, περίπου 50 έργα θα αφορούν την ολλανδική ζωγραφική ζωγραφική από το δεύτερο μισό του 17ου αιώνα.

Vermeer, A Lady Standing at a Virginal, 1670–72. National Gallery, London. Via Wikimedia Commons.

  Το πιο εκπληκτικό είναι ότι η ίδια εικόνα του Έρωτα παρουσιάζεται εμφανώς σε έναν άλλο πίνακα του Vermeer, A Young Woman standing at a Virginal (1670–72), που στεγάζεται στην Εθνική Πινακοθήκη του Λονδίνου. Αυτό έχει οδηγήσει τους μελετητές να πιστεύουν ότι ο Έρως μπορεί να βασίζεται σε έναν πραγματικό πίνακα που ανήκει στον Βερμέερ. Σε μια απογραφή της περιουσίας του, η οποία περιελάμβανε περίπου 50 πίνακες, αναφέρεται "ένας Έρως". Ενώ ο πίνακας δεν έχει εντοπιστεί ή προσδιοριστεί, οι επιμελητές λένε ότι πιστεύουν ότι ήταν πιθανώς ένα σύγχρονο έργο του Ολλανδού ζωγράφου Caesar van Everdingen. (Ένας άλλος πίνακας του Έρωτα από αυτόν τον καλλιτέχνη εκτίθεται στην έκθεση της Δρέσδης.) 

In “Girl Interrupted at Her Music,” which is owned by the Frick Collection, the Cupid’s presence leaves no doubt about the pictured couple’s thoughts.Credit...Frick Collection

  Μερικά μυστήρια παραμένουν. Δεν είναι σαφές ποιος ζωγράφισε πάνω στον θεό - ούτε γιατί, ούτε πότε - αν και γνωρίζουμε ότι άλλοι πίνακες του Vermeer τροποποιήθηκαν από μεταγενέστερες γενιές για να ανταποκριθούν στα σύγχρονα γούστα. Η ανακάλυψη προκάλεσε επίσης εικασίες για ένα άλλο από τα έργα του, "Γυναίκα με μαργαριτάρι κολιέ", το οποίο βρίσκεται στη συλλογή των κρατικών μουσείων του Βερολίνου. 

Analysis has shown that a map on the wall in “Woman With a Pearl Necklace” had also been painted over.Credit...National Museums in Berlin — Prussian Cultural Heritage, Picture Gallery

  Η γυναίκα σε αυτόν τον πίνακα, ντυμένη στα κίτρινα διακοσμημένη με ερμίνα, στέκεται μπροστά σε έναν καθρέφτη, με τα δάχτυλά της στις κορδέλες σε κάθε άκρο του κολιέ, σε μια στιγμή ήσυχης ενδοσκόπησης. Πίσω της είναι ένας έντονος λευκός τοίχος. Η ανάλυση έδειξε ότι ένας χάρτης που κρεμόταν στον τοίχο ήταν ζωγραφισμένος - αλλά από ποιον;

  Η Uta Neidhardt, επικεφαλής αποκαταστάτρια της ολλανδικής ζωγραφικής στις συλλογές τέχνης της Δρέσδης, είπε ότι θα μπορούσε να έχει γίνει από τον ίδιο τον Vermeer, αλλά πρόσθεσε: «Οι συνάδελφοί μας στο Βερολίνο είναι σίγουρο ότι θα αντιμετωπίσουν πολλές ερωτήσεις».


   Πίνακες των Pieter de Hooch, Frans van Mieris, Gerard Ter Borch, Gabriel Metsu, Gerard Dou, Emanuel de Witte και Jan Steen θα δείξουν το καλλιτεχνικό περιβάλλον στο οποίο δούλεψε ο Βερμέερ και με το οποίο ήταν σε στενή επαφή. Επιλεγμένα παραδείγματα από άλλα καλλιτεχνικά είδη, όπως σχέδια και εκτυπώσεις, γλυπτά και ιστορικά έπιπλα θα εμπλουτίσουν την έκθεση. Ένα τμήμα της έκθεσης θα αφιερωθεί ειδικά στην τεχνική ζωγραφικής του Βερμέερ και στην αποκατάσταση του έργου «Κοπέλα που Διαβάζει ένα Γράμμα», προκειμένου να απεικονίσει την περίπλοκη, πειραματική διαδικασία που χρησιμοποιήθηκε για τη δημιουργία του πίνακα.





Copyright Έλενα Παπάζη



Πηγές 


The Art Newspaper

Artsy net

The New York Times



Πέμπτη 9 Σεπτεμβρίου 2021

Ποιο ήταν το ύψος του Μικελάντζελο σύμφωνα με ανακοινώσεις των ερευνητών.

   Ο ιστορικός της τέχνης Τζόρτζο Βάζαρι έχει περιγράψει τον Μικελάντζελο ως «μεσαίου ύψους άτομο, με πλατείς ώμους και το σώμα του να έχει καλές αναλογίες». Ήταν ένας «πολύ υγιής άνθρωπος, αδύνατος και μυώδης», έγραφε.

Τρία κομμάτια υποδημάτων που πιστεύεται ότι ανήκαν στον αναγεννησιακό καλλιτέχνη. Φωτο: Courtesy if the Casa Buonarroti Museum.


  Σε μια νέα μελέτη που δημοσιεύτηκε στο τεύχος Σεπτεμβρίου 2021 της εφημερίδας Anthropologie, ερευνητές στο Forensic Anthropology, Paleopathology και Bioarchaeology Research Center στην Ιταλία εξέτασαν τρία κομμάτια υποδημάτων που πιστεύεται ότι ανήκαν στον αναγεννησιακό καλλιτέχνη: ένα ζευγάρι δερμάτινα παπούτσια και μία δερμάτινη παντόφλα, όλα στη συλλογή του Μουσείου Casa Buonarroti στη Φλωρεντία. (Η δεύτερη παντόφλα εκλάπη από το μουσείο το 1873, σύμφωνα με τη Live Science).

  Αφού μελέτησαν τα παπούτσια του καλλιτέχνη της Αναγέννησης, οι ερευνητές στην Ιταλία μπόρεσαν να εκτιμήσουν το ύψος του. Ήταν περίπου 1,58, αρκετά κοντός για τα σημερινά δεδομένα.

   Αξίζει φυσικά να επισημανθεί ότι σύμφωνα με τα πρότυπα της εποχής του - τον 15ο και τον 16ο αιώνα - το ύψος του Μιχαήλ Άγγελου δεν θα ήταν εκτός κανόνα. Και, σύμφωνα με τους συντάκτες του άρθρου, την ιατροδικαστή ανθρωπολόγο Έλενα Βαρότο και τον παλαιοπαθολόγο Φραντσέσκο Γκαλάσι, η μέτρηση ταιριάζει με την περιγραφή που έχει κάνει ο Τζόρτζο Βαζάρι.  Τα λείψανα του Μικελάντζελο, που βρίσκονται στη Βασιλική της Σάντα Κρότσε στη Φλωρεντία, δεν έχουν εκταφεί και μελετηθεί ποτέ. 






Τετάρτη 8 Σεπτεμβρίου 2021

Ένα πρωτότυπο έυρημα του Καραβάτζο βρίσκεται εκτυπωμένο στις σελίδες ενός βιβλίου.

 

A Caravaggio painting of Saint Augustine has been found in a private collection.


  Άλλαξε την πορεία της δυτικής τέχνης με μια εντελώς νέα προσέγγιση του φωτός και της μορφής, ωστόσο μόλις 50 έργα που δημιουργήθηκαν από τον Καραβάτζιο κατά τη διάρκεια των 38 χρόνων του έχουν διασωθεί. Τώρα οι μελετητές ισχυρίζονται ότι ένας ακόμη, ένας άγνωστος μέχρι τώρα πίνακας, ανακαλύφθηκε σε ιδιωτική συλλογή στη Βρετανία. Η απεικόνιση του Αγίου Αυγουστίνου με λάδι σε καμβά, ένα εκφραστικό, ώριμο έργο που χρονολογείται γύρω στο 1600 - όταν ήταν 28 ετών - θα εμφανιστεί για πρώτη φορά εκτυπωμένος σε ένα βιβλίο για το Καραβάτζιο που παράγεται από το Yale University Press. Ένας κορυφαίος μελετητής, ο Sebastian Schütze, καθηγητής ιστορίας της τέχνης στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης και ένας από τους συν-συγγραφείς του βιβλίου, χαρακτήρισε το έργο σημαντική ανακάλυψη.

  Είπε: "Δεν έχει δημοσιευθεί ποτέ. Αυτό που έμοιαζε με έναν ανώνυμο πίνακα του 17ου αιώνα αποκάλυψε τις καλλιτεχνικές του ιδιότητες μετά την αποκατάσταση". Ο πίνακας ταιριάζει με το έργο του Caravaggio γύρω στο 1600, όταν το στυλ του ήταν γλυπτό και μνημειώδες, με ισχυρή κίνηση και συναισθηματική έκφραση. Παραβλέπεται σε μια ιδιωτική συλλογή, όπου θεωρούνταν έργο ανώνυμου χεριού, τώρα έχουν αποκαλυφθεί τεκμηριωμένα στοιχεία για να υποστηρίξουν την απόδοση. Αν και καλυμμένο με παλιά βερνίκια και βαφές, οι δυνατότητές του εντοπίστηκαν από τον Clovis Whitfield, Βρετανό ιστορικό τέχνης και έμπορο με ιστορικό ανακαλύψεων. Ο πίνακας μπορεί να εντοπιστεί σε έναν από τους πιο ισχυρούς προστάτες του Caravaggio στη Ρώμη, τον Vincenzo Giustiniani. Ένας Άγιος Αυγουστίνος παρόμοιων διαστάσεων - 120 εκατοστά επί 99 εκατοστά - καταγράφεται στο απόθεμά του του 1638.


 Ο Michelangelo Merisi da Caravaggio (1571-1610) ήταν ένας επαναστάτης ανάμεσα στους καλλιτέχνες, που εκτιμήθηκε από τους δασκάλους ανά τους αιώνες για τη ριζοσπαστική χρήση του φωτός και του σκοταδιού-chiaroscuro-και τις θεατρικές βιβλικές αφηγήσεις που ζωγράφισε απευθείας από μοντέλα. Ένας από τους πιο πρωτοποριακούς καλλιτέχνες της Δύσης, η χρήση του φωτός ήταν τόσο καινοτόμος όσο και η ανάπτυξη της προοπτικής της Αναγέννησης.

 Ένας άλλος κορυφαίος μελετητής της Αναγέννησης, ο David Franklin, διευθυντής του Μουσείου Τέχνης του Κλίβελαντ και συν-συγγραφέας του βιβλίου, είπε ότι η ανακάλυψη του Αγίου Αυγουστίνου ήταν σημαντική επειδή είναι εντελώς νέα. Είπε: "Ακόμα και η σύνθεση δεν είχε καταγραφεί σε άλλα αντίγραφα. Συχνά μια [χαμένη πρωτότυπη] σύνθεση είναι γνωστή από αντίγραφα αλλά όχι αυτή." Και πρόσθεσε: "Αυτό που έχει ενδιαφέρον είναι ότι είναι μια μάλλον συντηρητική εικόνα. Ίσως γι 'αυτό δεν είχε γίνει γνωστό.

  Δείχνει μια πλευρά του Caravaggio, που ίσως δεν ήταν τόσο δραστική και ανταγωνιστική όσο συνήθως, αλλά όπου συνεργαζόταν πολύ στενά με τον Giustiniani για να προσπαθήσει να δημιουργήσει μια πολύ πιο ήσυχη εικόνα ενός αγίου". Περιέγραψε την προέλευση Giustiniani ως "επιτακτική". Ο πίνακας παρέμεινε στη συλλογή Giustiniani μέχρι που  πουλήθηκε στα μέσα του 19ου αιώνα. Θα εμφανιστεί στο Caravaggio and His Followers στη Ρώμη, για να δημοσιευθεί τον επόμενο μήνα από το Yale University Press σε συνεργασία με την Εθνική Πινακοθήκη του Καναδά.




Copyright Έλενα Παπάζη







Πληροφορίες

The guardian

BBC






Κυριακή 22 Αυγούστου 2021

Nησσάκι, Οι κρυφές παραλίες της Κέρκυρας

 

  Ένα νησί που δε σταμάτα ποτέ να εμπνέει τους ανθρώπους της τέχνης με τα τοπία και την ομορφία του, έχοντας και το ίδιο δημιουργικό χαρακτήρα ανεξίτηλο ανα τους αιώνες. Από τον Διονύσιο Σολωμό μέχρι τον Edward Lear γέμισε φως, χρώμα και ζωή δίνοντας πνοή σε όλους του τομείς των τεχνών.
















Copyright  Έλενα Παπάζη


Σάββατο 7 Αυγούστου 2021

Ένα μουσείο από Χαλκό

 

Θέα από το εσωτερικό

  Το Manitoba είναι ένα ιστορικό μουσείο στο Γουίνιπεγκ του Καναδά καθώς και το μεγαλύτερο μη κερδοσκοπικό κέντρο της επαρχίας για την κληρονομιά του τόπου και την επιστήμη. Βρίσκεται κοντά στο Δημαρχείο της πόλης και σχεδιάστηκε το 1965 από τον Herbert Henry GatenbyMoody των Moody και Moore.


  Συμπεριλαμβανομένων του πλανηταρίου και της έκθεσης Science Gallery, το μουσείο επικεντρώνεται στη συλλογή, έρευνα και κοινή χρήση της ανθρώπινης και φυσικής κληρονομιάς, του πολιτισμού και του περιβάλλοντος της Μανιτόμπα.



  Χάρη στην επέκταση του χώρου που εξασφαλίστηκε με την ανακαίνιση του μουσείου, ανανεώνεται και ο χώρος των περιοδικών εκθέσεων που ερευνούν την πλούσια ιστορία του τόπου.




  Η μοντερνιστική πανεπιστημιούπολη του MCC χτίστηκε υπό την αιγίδα της καναδικής εκατονταετούς επιτροπής και είχε σχεδιαστεί για να στεγάσει το μουσείο, το Βασιλικό Μπαλέτο Γουίνιπεγκ του Καναδά και τη Συμφωνική Ορχήστρα. Μετά τον Β 'Παγκόσμιο Πόλεμο πολλές εγκαταστάσεις ήταν πλέον ξεπερασμένες, φθαρμένες και απαιτούν ανανέωση για να καλύψουν τις σύγχρονες ανάγκες.



 Το Alloway Hall κατασκευάστηκε το 1994 αλλά οι επεκτάσεις που είχαν γίνει τις προηγούμενες δεκαετίες ήταν σε δυσαρμονία με τα υπόλοιπα κτίρια. Τώρα ένα διαμορφωμένο πέρασμα προσκαλεί τους πεζούς να περάσουν μέσα από την καρδιά της πανεπιστημιούπολης, με δελεαστική θέα στα κτίρια του πολιτισμού και των τεχνών.


  Κατά μήκος του διαδρόμου, ο βυθισμένος Steinkopf Garden προσφέρει μια ήσυχη όαση για παύση και ανάπαυση. Ο γραμμικός κήπος περιλαμβάνει καταρράκτες και δέντρα. Το ανακαινισμένο Alloway Hall ανοίγει ένα «παράθυρο» στον κήπο όπου ξεκινά η καταπράσινη οδός. Με αυτόν τον τρόπο, το Alloway Hall καλεί τους πεζούς να μπορέσουν να δουν τις τρέχουσες εκθέσεις στο εσωτερικό του.

  Η ορθογώνια προσθήκη ανοίγει τον χώρο οριζόντια και κάθετα. Με αυτήν την απλή φόρμα, συγκεντρώσεις για εκδηλώσεις μπορούν να φιλοξενηθούν άνετα. Ο πολυλειτουργικός χώρος παρέχει επιπλέον έσοδα για το μουσείο διευκολύνοντας τη φιλοξενία για ένα ευρύτερο φάσμα εκδηλώσεων, αυξάνοντας τον αριθμό των επισκεπτών.



  Το μουσείο επικεντρώνεται στην ιστορία και περιλαμβάνει τον πολιτισμό, τη φύση, την επιστήμη, την τεχνολογία και τον ήχο καθώς και την κίνηση των παραστατικών τεχνών. Σκυρόδεμα, πέτρα και χαλκός είναι τα βασικά υλικά που χρησιμοποιήθηκαν, υλικά που αποκτούν πατίνα με την πάροδο του χρόνου, συνδέοντας το παρόν με το παρελθόν και το μέλλον του μουσείου, που ανακαινισμένο και ανανεωμένο θα συνεχίσει τη ζωτική πολιτιστική του αποστολή για τις μελλοντικές γενιές.


 









Πέμπτη 29 Ιουλίου 2021

Μάχη της γαλλικής κυβέρνησης και ενός οίκου δημοπρασιών για σχέδιο του Ντα Βίντσι




  Σε μια νομική μάχη που παρακολουθούν όλοι οι φιλότεχνοι έχει εξελιχθεί η υπόθεση ενός σχεδίου του Λεονάρντο Ντα Βίντσι που η γαλλική κυβέρνηση είχε απαγορεύσει την πώλησή του.

 Το σχέδιο του Ντα Βίντσι, που έχει εκτιμηθεί για 15 εκατομμύρια και ανήκει στον οίκο δημοπρασιών Tajan, έχει μπλοκαριστεί από την γαλλική κυβέρνηση και δεν μπορεί να πουληθεί ή να ταξιδέψει στο εξωτερικό.


  Το μικρό, καφέ σχέδιο με μελάνι, με τίτλο Μελέτη για έναν Άγιο Σεβαστιανό σε ένα τοπίο, που χρονολογείται γύρω στο 1478-83, εκτιμήθηκε αρχικά το 2016 από τον γαλλικό οίκο δημοπρασιών Tajan μεταξύ 20.000- 30.000 ευρώ. Όταν αρκετοί ειδικοί θεώρησαν ότι ήταν γνήσιο Ντα Βίντσι, η αξία αυξήθηκε στα 15 εκατομμύρια ευρώ.

  Λίγο αργότερα, ανακηρύχθηκε «εθνικός θησαυρός», μια ταξινόμηση που απαγόρευσε την εξαγωγή και παρείχε στο υπουργείο Πολιτισμού 30 μήνες για να το αποκτήσει για λογαριασμό του Μουσείου του Λούβρου.


  Ο συλλέκτης Jean B., ένας συνταξιούχος γιατρός που δεν έχει αναγνωριστεί δημοσίως, ήταν κάτοχος της μικρής μελέτης του Saint Sebastian για δεκαετίες χωρίς να γνωρίζει ότι ήταν Λεονάρντο.

  Ο πατέρας του του χάρισε το έργο στα τέλη της δεκαετίας του 1950 για να τον συγχαρεί για την επιτυχία του στις ιατρικές του εξετάσεις, σύμφωνα με το AFP . Αλλά  έμεινε ξεχασμένο σε ένα κουτί με άλλα σχέδια και χαρακτικά για χρόνια.



   Όμως, μετά από διαβούλευση με δύο ακόμη ειδικούς, έναν ανεξάρτητο εξειδικευμένο Old Masters, τον Patrick de Bayser και την επιμελήτρια ιταλικών σχεδίων του Μητροπολιτικού Μουσείου Τέχνης, Carmen Bambach, ο οίκος τελικά κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το σχέδιο ήταν στην πραγματικότητα από το χέρι του Leonardo da Vinci. Η αποτίμησή του εκτοξεύτηκε στα 15 εκατομμύρια ευρώ (18 εκατομμύρια δολάρια).

  Σύμφωνα με τα γαλλικά ειδησεογραφικά πρακτορεία, το 2019 το υπουργείο Πολιτισμού έκανε μια προσφορά 10 εκατομμυρίων ευρώ στον ηλικιωμένο ιδιοκτήτη, ο οποίος την αρνήθηκε. Το υπουργείο Πολιτισμού απέσυρε τότε την προσφορά του.

 Κατά συνέπεια, ο ιδιοκτήτης του σχεδίου ζήτησε πιστοποιητικό εξαγωγής για να το πουλήσει στο εξωτερικό. Ο δικηγόρος της γαλλικής κυβέρνησης αναφέρει ότι το υπουργείο δεν αρνήθηκε να εκδώσει το πιστοποιητικό εξαγωγής, αλλά απλώς ανέστειλε τη διαδικασία, ενώ διερευνάται ισχυρισμός ότι το σχέδιο έχει κλαπεί.



  Σύμφωνα με την Le Figaro, ο δικηγόρος που υπερασπίζεται τον Δρ Jean B., λέει: «Ένα υπουργείο πολιτισμού που αξίζει το όνομά του θα εξασφάλιζε ότι το γαλλικό κράτος θα αγόραζε ένα τέτοιο σχέδιο. Το γαλλικό κράτος έχει μόνο τη δική του κληρονομιά και πολιτισμό και δεν είναι πλέον ικανό να τη διατηρήσει. Ο τρόπος με τον οποίο η Γαλλίδα υπουργός πολιτισμού Roselyne Bachelot χειρίστηκε αυτήν την υπόθεση είναι καταστροφική».

  Η υπόθεση είναι στο δικαστήριο που θα πρέπει να εκδώσει το πιστοποιητικό εξαγωγής, μια διαδικασία που αναβάλλεται διαρκώς. Τα ειδησεογραφικά πρακτορεία ανέφεραν ότι το γαλλικό κράτος έχει τρεις μήνες για να δικαιολογήσει την άρνησή του να εκδώσει πιστοποιητικό εξαγωγής.

 Ο ιδιοκτήτης έχει στραφεί και κατά του οίκου δημοπρασιών που τον κατηγορεί για «παραβίαση της εμπιστοσύνης», και ότι σχεδιάζουν να δημοπρατήσουν το σχέδιο σε συμφωνία με το Μουσείο του Λούβρου πριν από τη λήξη της περιόδου των 30 μηνών χωρίς να τον συμβουλευτούν, ενώ αρνούνται να του επιστρέψουν το σχέδιο του Ντα Βίντσι. Ο δικηγόρος του οίκου υποστηρίζει ότι  «Αυτό το σχέδιο ανακαλύφθηκε, επικυρώθηκε, πιστοποιήθηκε και προωθήθηκε από τον Tajan», ο οποίος δεν φαίνεται να προτίθεται να επιστρέψει το σχέδιο.







Πηγές 


ARTNET NEWS
Lifo.gr
El universal



Copyright Έλενα Παπάζη


Κυριακή 25 Ιουλίου 2021

Οι πιο στοιχειωμένοι πίνακες ζωγραφικής στο κόσμο

    Διάσημοι πίνακες υπάρχουν πολλοί, λίγοι όμως έγιναν γνωστοί λόγω των συναισθημάτων τρόμου που προκαλούν. Παρακάτω θα δούμε ορισμένους από τους πιο διάσημους και τις ιστορίες που τους ακολουθούν. Φήμες ή αλήθεια; Πάντως το μυστήριο παραμένει.


Η νεκρή μητέρα και το παιδί – Έντβαρντ Μουνκ (1899)



  Ο πίνακας απεικονίζει τον θάνατο της μητέρας του ζωγράφου από φυματίωση, όταν ο ίδιος ήταν μόλις 5 ετών. Όσοι τον είχαν στη κατοχή τους, είπαν πως τους έκανε να νιώσουν άβολα και πως ένιωθαν τα μάτια του παιδιού να τους ακολουθούν. Επίσης πολλοί είπαν πως άκουγαν τα σεντόνια στο κρεβάτι της νεκρής μητέρας να κουνιούνται. Ο Μουνκ είναι επίσης γνωστός και για το έργο του “Η κραυγή






Τα χέρια που του αντιστέκονται –  Bill Stoneham, (1972)



  Ο ζωγράφος του έργου ανέφερε πως η έμπνευση του για τον πίνακα ήρθε όταν θυμήθηκε μια παιδική του φωτογραφία, που απεικόνιζε αυτόν ενώ στεκόταν όρθιος μπροστά από μια τζαμαρία και δίπλα του ήταν ένα μικρό κορίτσι από την γειτονιά του. Η αλήθεια είναι πως είναι αρκετά πιο τρομακτικός από μια παιδική φωτογραφία. Ιδιοκτήτης που τον είχε στην κατοχή του ανέφερε πως: «Όταν έφτασε στα χέρια μας, πιστεύαμε πως είναι εξαιρετικός. Όμως είναι στοιχειωμένος. Τα παιδιά του πίνακα ζωντανεύουν το βράδυ και περπατάνε στο δωμάτιο».


Το αγόρι που κλαίει – Μπρούνο Αμάντιο (1985)




   Ο Αμάντιο ζωγράφισε πάνω από 60 ίδιους πίνακες. Στον πίνακα είναι ζωγραφισμένο ένα ορφανό αγόρι που είχε χάσει τους γονείς του σε μια πυρκαγιά. Ο ζωγράφος πήρε υπό την προστασία του το αγόρι, παρά τις φήμες που το συνόδευαν, ότι μπορούσε να βάζει φωτιά σε αντικείμενα χωρίς να τα αγγίζει, με τηλεπάθεια. Πολλοί πιστεύουν πως ο πίνακας προσελκύει τη φωτιά και κάποιοι ακόμη πιστεύουν πως ο ίδιο ο πίνακας τη βάζει. Τα σπίτια που τον φιλοξενούν καίγονται ολοσχερώς χωρίς ο ίδιος να παθαίνει την παραμικρή ζημιά. Ακόμη και οι πυροσβέστες που έσβησαν τις φωτιές από τα σπίτια ανέφεραν την ίδια ιστορία.


Ο απελπισμένος άντρας – Άγνωστος


   Ίσως ο πιος τρομακτικός πίνακας που υπάρχει στον κόσμο. Ο ζωγράφος που τον δημίουργησε είναι άγνωστος, αλλά αυτό που μας είναι γνωστό είναι πως το χρώμα που χρησιμοποιήθηκε είναι ανακατεμένο με το αίμα του και πως μόλις τον ολοκλήρωσε, αυτοκτόνησε. Ο ιδιοκτήτητης του, Σον Ρόμπινσον, τον έχει κληρονομήσει από τη γιαγιά του που επέμενε πως είναι στοιχειωμένος. Ο ίδιος από τη στιγμή που τον κρέμασε στην κρεβατοκάμαρα του είναι σίγουρος πως είδε στο δωμάτιο του μια σκιώδη φιγούρα και άκουσε ψίθυρους και κλάματα κατά τη διάρκεια της νύχτας. Από τότε, ο Ρόμπινσον, τον έχει κλειδωμένο σε μια τοποθεσία την οποία γνωρίζει μόνο ο ίδιος.


Η γυναίκα της βροχής – Σβετλάνα Τέλετς (2006)


   Ένα χειμώνα του 2006 η Σβετλάνα Τέλετς, ξύπνησε ξαφνικά από ένα όνειρο όπου κάποιος άγνωστος ήρθε και της είπε να ζωγραφίσει την εικόνα μιας γυναίκας στη βροχή. Ο πίνακας δημιουργήθηκε μέσα σε πέντε ώρες. Η Τέλετς ανέφερε πως όσο τον ζωγράφιζε, το χέρι της καθοδηγούταν από κάτι άλλο. Τρεις φορές έχει πωληθεί και τις τρεις επιστράφηκε καθώς όσοι τον αγόρασαν ανέφεραν αϋπνία, φόβο, ανεξήγητη θλίψη, ακόμη και την αίσθηση ότι κάποιος τους παρακολουθεί ενώ βρισκόντουσαν κοντά του.



Αντίγραφο αγάπης επιστολών 


Στην έκθεση στο Driskill Hotel στο Ώστιν του Τέξας, η ιστορία πίσω από τον πίνακα είναι  σχεδόν γνωστή.


  Ένας γερουσιαστής των ΗΠΑ έχασε την 4χρονη κόρη του, Samantha Houston, αφού έπεσε κάτω από σκάλες, το 1887, ενώ αυτός ο πίνακας ήταν στην οθόνη. Οι άνθρωποι πιστεύουν ότι είναι το φάντασμα του Χιούστον που καταλαμβάνει τον πίνακα. Οι θεατές στο ξενοδοχείο ισχυρίστηκαν ότι η έκφραση του κοριτσιού στον πίνακα αλλάζει όταν κοιτάζετε μακριά ακόμη και για ένα δευτερόλεπτο. Άλλοι ανέφεραν ότι είδαν την εμφάνιση ενός κοριτσιού να παίζει με μια μπάλα. 


Μπερνάρδο Ντε Γκάλβεθ – Άγνωστος


  Το πορτρέτο του Μπερνάρδο Ντε Γκάλβεθ είναι κρεμασμένο στο Ξενοδοχείο Γκάλβεθ στο Τέξας. Επισκέπτες του ξενοδοχείου αναφέρουν ότι νιώθουν τα μάτια του να τους ακολουθούν και ότι νιώθουν κρύο και ανατριχίλα όταν πλησιάζουν στο πορτρέτο. Επίσης κάποιοι που φωτογράφησαν τον πίνακα, η φωτογραφία τους εμφανιζόταν θολή, σε όσους όμως πήραν την άδεια πρώτα από το πορτρέτο, ο Γκάλβεθ φαινόταν καθαρά.









Πηγές


News artnet

Σάββατο 24 Ιουλίου 2021

Η γέφυρα του Μικελάντζελο που δεν χτίστηκε ποτέ, αλλά πέταξε για λίγο πάνω από τον Τίβερη

 



  Το όνειρο του Michelangelo Buonarroti για μια γέφυρα που συνδέει το Palazzo Farnese με τη Villa Farnesina πραγματοποιήθηκε χάρη σε ένα έργο του Γάλλου καλλιτέχνη Olivier Grossetête.


  Κατασκευασμένο από χαρτόνι, το «Ponte Farnese» θα αναρτηθεί πάνω από το Tiber της Ρώμης με τρία μεγάλα μπαλόνια ηλίου, συνδέοντας τη γαλλική πρεσβεία με τη Villa Farnesina στην άλλη πλευρά του ποταμού στο Trastevere.


  H  ιπτάμενη γέφυρα μήκους 18 μέτρων - χτισμένη με τη βοήθεια εκατοντάδων εθελοντών, συμπεριλαμβανομένων παιδιών και μαθητών - διοργανώθηκε από τη γαλλική πρεσβεία μαζί με το Institut Français Italia, με την υποστήριξη της ομάδας Webuild και σε συνεργασία με τη Villa Farnesina-Accademia dei Lincei.


👇

Lost Michelangelo bridge floats over Rome













Πηγές 


Lifo.gr

AFP News Agency