Πέμπτη 23 Φεβρουαρίου 2017

Ο ζωγράφος Σπυρίδων Σκαρβέλης


Σκηνή στο Κάιρο, Σπυρίδων Σκαρβέλης

  Ο Κερκυραίος υδατογράφος Σπυρίδων Σκαρβέλης γεννήθηκε το 1868. Παρακολούθησε μαθήματα ζωγραφικής αρχικά στην Καλλιτεχνική και Βιοτεχνική Σχολή της Κέρκυρας (εκπαιδευτήριο Καποδίστρια) και αργότερα συνέχισε τις σπουδές του στην Τεργέστη και τη Ρώμη. Αργότερα επέστρεψε στην Κέρκυρα (1907-1908) όπου συμμετείχε από κοινού με άλλους καλλιτέχνες, όπως τον εξαίρετο Άγγελο Γιαλλινά, στη διακόσμηση της έπαυλης του Αχχιλείου, που άνηκε στην αυτοκράτειρα της Αυστρίας Ελισάβετ, στον οικισμό του Γαστουρίου. Στη συνέχεια εγκαταστάθηκε για ένα χρονικό διάστημα στην Αίγυπτο, όπου και φιλοτέχνησε ένα μεγάλο αριθμό έργων με τοπία της περιοχής.

Δρόμος στο Κάιρο, Σπυρίδων Σκαρβέλης
Μπενίτσες, Σπυρίδων Σκαρβέλης

   Ο Σκαρβέλης ήταν κατά κύριο λόγο τοπιογράφος. Ειδικεύτηκε στην ελαιογραφία και την υδατογραφία και δημιούργησε έργα τα οποία χαρακτηρίζονται ως υψηλής χρωματικής ευαισθησίας. Μέρος του έργου του αφορά σκηνές και τοπία, εκτός από της Αιγύπτου, από την ιδιαίτερη πατρίδα του, την Κέρκυρα.

Φαληράκι Κέρκυρα, Σπυρίδων Σκαρβέλης
   Αν και στην αρχή ήταν φανερή η επίδραση της ιταλικής ακαδημαϊκής τεχνοτροπίας στο έργο του με το πέρασμα των ετών κινήθηκε περισσότερο στο καλλιτεχνικό ρεύμα ιμπρεσιονισμού που είχε καλλιεργηθεί στο δεύτερο μισό του 19ου αιώνα με κύριο χαρακτηριστικό τα έντονα, ζωντανά χρώματα(με χρήση των αποχρώσεων των βασικών χρωμάτων).


Δρόμος στο Κάιρο, Σπυρίδων Σκαρβέλης

   Συνθέσεις σε εξωτερικούς χώρους, υπό ασυνήθιστες οπτικές γωνίες και  έμφαση στην αναπαράσταση του φωτός. Θέλησε έτσι να αποτυπώσει την άμεση εντύπωση που προκαλούσαν τα αντικείμενα και οι καθημερινές εικόνες. Δεν χρησιμοποιούσε το μαύρο χρώμα προκειμένου να επιτύχει τις σκιάσεις ούτε σε ανάμειξη με βασικά χρώματα, μόνο στις περιπτώσεις που αποτελούσε μέρος του θέματος.



   Απλοποίησε και περιόρισε τη παλέτα του στα χρώματα του ηλιακού φάσματος απεικονίζοντας το σύγχρονό αστικό περιβάλλον, με τις ανθρώπινες μορφές πάντα σε κίνηση. Αμφισβήτησε τη γραμμή που όφειλε το χρώμα να υποτάσσεται, σε προηγούμενες περιόδους. Διότι σκοπός του ήταν να εκφράσει τη χαρά που προκαλεί η υποκειμενική αίσθηση του έγχρωμου φωτός χωρίς να παρουσιάσει την αντικειμενική υλικότητα του φυσικού κόσμου.

Νείλος, Σπυρίδων Σκαρβέλης
Τοπίο στη Κέρκυρα, Σπυρίδων Σκαρβέλης
   Η ζωγραφική της υπαίθρου μαζί με την επιλογή του ιμπρεσιονιστικού ρεύματος που είχε ακολουθήσει ο ζωγράφος είναι δύο μέθοδοι που έρχονται σε πλήρη αντίθεση με τους ακαδημαϊκούς κανόνες ζωγραφικής. Ο υπαιθρισμός, στην εποχή του, αποτελούσε  συνέχεια και εξέλιξη της ρομαντικής τοπιογραφίας και το γόητρο της ελευθερίας του ανοιχτού χώρου, οι αλλαγές του φωτός, οι εφήμερες ιδιότητες φαίνεται να έδρασαν καταλυτικά στη τέχνη του ζωγράφου. Ο Σπυρίδων Σκαρβέλης απεβίωσε στην ιδιαιτέρα πατρίδα του, τη Κέρκυρα, σε ηλικία 74 ετών.


Το τέμενος του Ομάρ, Σπυρίδων Σκαρβέλης

Δρόμοι στο Κάιρο, Σπυρίδων Σκαρβέλης

Τοπίο, Σπυρίδων Σκαρβέλης


Πειραιάς, Σπυρίδων Σκαρβέλης





 copyright Έλενα Παπάζη

Τετάρτη 22 Φεβρουαρίου 2017

Άγγελος Ακοτάντος Ο ζωγράφος που ενέπνευσε το Δομήνικο Θεοτοκόπουλο

   Χειρ Αγγέλου. Ο ζωγράφος που ενέπνευσε το Δομήνικο Θεοτοκόπουλο μαρτυρείται με έργα του στο νησί της Κέρκυρας.

   Ένας ζωγράφος φορητών εικόνων της βενετοκρατούμενης Κρήτης. Λόγω της γεωγραφικής θέσης της η Κέρκυρα, βρισκόταν σε συνεχή επικοινωνία με την Κρήτη, τη σημαντικότερη βενετική κτήση, που διαδέχτηκε την Κωνσταντινούπολη ως το σπουδαιότερο πνευματικό και καλλιτεχνικό κέντρο του ελληνισμού.

Η Άμπελος, Άγγελος Ακοτάντος

   Παρά τη βενετική προέλευση του επωνύμου του, ο Ακοτάντος ήταν γνήσιος Κρητικός, γεννημένος στον Χάνδακα. Τη διαθήκη του την έγραψε ο ίδιος, στην ελληνική γλώσσα, όχι γιατί ήταν άρρωστος ή γέρος αλλά γιατί επρόκειτο να ταξιδέψει στην Κωνσταντινούπολη. Άλλα στοιχεία είναι ότι κατείχε το ισόβιο αξίωμα του πρωτοψάλτη, ήταν παντρεμένος και την εποχή που γράφει τη διαθήκη η γυναίκα του περιμένει παιδί. Διατηρούσε σχέσεις με το σιναϊτικό μετόχι της Αγίας Αικατερίνης στον Χάνδακα, όπως φαίνεται από δύο εικόνες του τις οποίες κληροδότησε.

 Ένας ευκατάστατος αστός, κάτοικος Χάνδακα, του οποίου η ιδιόχειρη διαθήκη μας δίνει σημαντικές πληροφορίες τόσο για τον ίδιο όσο και για την εποχή του. Ο Άγγελος Ακοτάντος ήταν ένας εγγράμματος που διέθετε πλούσια βιβλιοθήκη, από την πώληση της οποίας, μετά το θάνατό του, όπως ζήτησε με τη διαθήκη του, θα προικίζονταν άπορα κορίτσια.

Μη μου άπτου, Άγγελος Ακοτάντος

  Ηταν εύπορος, φιλάνθρωπος, ενώ το σπίτι και το εργαστήριό του βρίσκονταν πίσω από τη βασιλική του Αγίου Μάρκου.Το πλήθος των εικόνων του που έχει βρεθεί, δείχνει πως ο Ακοτάντος διατηρούσε μεγάλο εργαστήριο ζωγραφικής στον Χάνδακα, όπου θα πρέπει να μαθήτευσαν σπουδαίοι ζωγράφοι, του δεύτερου μισού του 15ου αιώνα, όπως ο Ανδρέας Ρίτζος.

Έργο του Ανδρέα Ρίτζου
   Είχε δύο αδερφούς, τον Ιωάννη, επίσης ζωγράφο, και τον Θεόδωρο που ήταν σχολάρχης. Ο αδερφός του Ιωάννης Ακοτάντος ήταν δάσκαλος του Αντωνίου Παπαδόπουλου του Γεωργίου Πορφυρού και Κωνσταντίνου Ριτζάρδου. Το 1477, γέρος και άρρωστος, δίδει ως ενέχυρο ανθίβολα στον Ανδρέα Ρίτζο. Ο θάνατός του Ιωάννη Ακοτάντου υπολογίζεται πριν από το 1513 σύμφωνα με σημείωση εγγράφου της ίδιας χρονιάς.



   Περισσότερες από 30 εικόνες με την υπογραφή «Χειρ Αγγέλου» έχουν διασωθεί, ενώ τουλάχιστον 20 εικόνες μπορούν να αποδοθούν στον ίδιο ζωγράφο. Ως πριν από μερικά χρόνια όμως η επιστημονική κοινότητα θεωρούσε ότι υπήρχαν δύο διαφορετικοί ζωγράφοι, ο  Άγγελος και ο Άγγελος Ακοτάντος, οι οποίοι μάλιστα απείχαν μεταξύ τους κατά 150 χρόνια. Χρειάστηκε η μελέτη της διαθήκης του Ακοτάντου που έχει διασωθεί στα Κρατικά Αρχεία της Βενετίας και κάποιες περαιτέρω μελέτες  προκειμένου τα δύο πρόσωπα να ταυτισθούν. Ο μυστηριώδης καλλιτέχνης, Άγγελος Ακοτάντος, ξεφεύγει από την ανωνυμία του Μεσαίωνα και υπογράφοντας τα έργα του, υιοθετεί μια πρακτική που θα εμφανισθεί έναν αιώνα αργότερα, κάτι που τον χαρακτηρίζει αναγεννησιακό ζωγράφο πριν τη περίοδο της Αναγέννησης.


Πέτρος και Παύλος, Άγγελος Ακοτάντος
 Πέτρος και Παύλος, Δομήνικος Θεοτοκόπουλος

   Ένας σπουδαίος ζωγράφος φαίνεται να έχει επηρεαστεί από τη συνήθεια του Ακοτάντου. Ο Δομήνικος Θεοτοκόπουλος ο οποίος χαρακτήριζε τον Ακοτάντο «διασημότατον ζωγράφο», ενώ υπέγραφε με τον ίδιο τρόπο: «Χειρ Δομηνίκου».
Ο Θεοτοκόπουλος βέβαια κατέφυγε στη Δύση και έγινε εκεί διάσημος. Ο Ακοτάντος δεν είχε λόγο να φύγει στη Δύση καθώς πέθανε το 1450, έτος κατά το οποίο η Κωνσταντινούπολη δεν είχε ακόμα πέσει στους Τούρκους, επομένως η προσοχή του ήταν στραμμένη προς τα εκεί και όχι προς τη Δύση.


Η εκδίωξη των εμπόρων, Δομήνικος Θεοτοκόπουλος
    Η κρητική σχολή ζωγραφικής υπήρξε η σημαντικότερη καλλιτεχνική εκδήλωση του ελληνισμού μετά την πτώση του Βυζαντίου. Ο Άγγελος Ακοτάντος ζωγράφισε σε μια εποχή (1425 -1450) που λόγω των ιστορικών συγκυριών το κέντρο της καλλιτεχνικής παραγωγής είχε αρχίσει να μετατοπίζεται από την Κωνσταντινούπολη στην πρωτεύουσα της βενετοκρατούμενης Κρήτης, στον Χάνδακα. Στη Κρήτη η βενετική κυριαρχία εξασφάλιζε στους καλλιτέχνες θρησκευτική και επαγγελματική ελευθερία, επίσης τους επέτρεπε οποιαδήποτε μετακίνηση, ενώ παράλληλα οι καλλιτέχνες είχαν την ωφέλεια της άμεσης ή έμμεσης επαφής με τη Βενετία και την τέχνη της.

Έργο του Άγγελου Ακοτάντου, αυγοτέμπερα σε ξύλο Κύπρου προετοιμασμένο με γκέσο

    Είναι  αξιοσημείωτο ότι στο νησί της Κέρκυρας έχουν σωθεί υπογεγραμμένα έργα του εξαίρετου καλλιτέχνη της πρώτης πεντηκονταετίας του 15ου αιώνα. Στις αρχές του αιώνα υπήρχαν στην Κέρκυρα τέσσερις εικόνες του , σήμερα έχει μείνει μόνο μια.
   Λόγω της γεωγραφικής θέσης της, η Κέρκυρα, βρισκόταν σε συνεχή επικοινωνία με την Κρήτη, τη σημαντικότερη βενετική κτήση, που διαδέχτηκε την Κωνσταντινούπολη ως το σπουδαιότερο πνευματικό και καλλιτεχνικό κέντρο του ελληνισμού.


Ιησούς και Αγία Παρασκευή





 copyright Έλενα Παπάζη


Βιβλιογραφία :


Βρετανικό μουσείο
Ο περίπλους των εικόνων
Χέρια αγγέλων, η κρητική σχολή ζωγραφικής
Εγκυκλοπαίδεια Ήλιος


 
 

Τρίτη 21 Φεβρουαρίου 2017

Ο υδατογράφος Άγγελος Γιαλλινάς

 O υδατογράφος Άγγελος Γιαλλινάς



 

   Ο Άγγελος Γιαλλινάς  γεννήθηκε στη Κέρκυρα το 1857. Οι ρίζες των προγόνων του κρατούσαν από το Sessulo της Δαλματίας. Εγκαταστάθηκαν αρχικά στη Βενετία το 13ο αιώνα. Μέλη της οικογένειας, ως αξιωματούχοι των Βενετών, υπηρέτησαν στην Κρήτη στην οποία συγκαταλέγονταν μεταξύ των ευγενών φεουδαρχών. Ένας κλάδος από τη Κρήτη μετεγκαταστάθηκε στη Κέρκυρα, όταν οι Βενετοί διαδέχτηκαν τους Ανδηγαυούς (1386).
  
Σοκάκι στη Κέρκυρα, Άγγελος Γιαλλινάς


    Στις 13 Μαίου του 1791 γράφτηκαν στη Χρυσή Βίβλο του νησιού της Κέρκυρας. Οι πρόγονοι του Άγγελου  Γιαλλινά έγιναν αποδέχτες μιας μεγάλης κληρονομιάς(συμβολαιογράφος Παν. Πιέρης) από τον ευγενή Στάμο Χαλικιόπουλο, γόνο παλιάς και πάμπλουτης οικογένειας. Η αποδοχή σημειώθηκε στις 16/04/1821 αφορούσε κυρίως τα κτήματα του Καβαλουρίου με τ' αρχοντικό. Η οικογένεια του Άγγελου Γιαλλινά έφερε έκτοτε την υποχρέωση να αποκαλείται Χαλικιόπουλου Αγοραστού Γιαλλινά και να φέρει τα όπλα της. Εξαιτίας της κληρονομιάς αυτής οι Γιαλλιναίοι έγιναν αφάνταστα πλουσιότεροι. Ο Άγγελος κληρονόμησε τ΄ αρχοντικό του Καβαλουρίου στη βόρεια Κέρκυρα.

Το εσωτερικό της βίλλας Βράιλα  και μετέπειτα παλάτι του Αχχιλείου, Άγγελος Γιαλλινάς

Το εσωτερικό της βίλλας Βράιλα και μετέπειτα παλάτι του Αχχιλείου, Άγγελος Γιαλλινάς

  Ο Άγγελος Γιαλλινάς παρακολούθησε μαθήματα ζωγραφικής στη καλλιτεχνική σχολή της Κέρκυρας με δάσκαλο τον Χαράλαμπο Παχή. Σπούδασε ζωγραφική στη Βενετία, τη Νεάπολη, τη Ρώμη, μετά επέστρεψε στην Ελλάδα και έλαβε μέρος στη πρώτη έκθεση που οργανώθηκε από τον Μιχαήλ Μελά. Διακρίθηκε ιδιαίτατα στην υδατογραφία. Επισκέφτηκε την Ισπανία καλεσμένος εκεί από τον Άγγλο φιλότεχνο Φορδ, με τον οποίο είχε συνδεθεί δια φιλίας όταν αυτός ήταν πρεσβευτής της Αγγλίας στην Αθήνα. Περιηγήθηκε τότε τη χώρα και ζωγράφισε πολλά της τοπία,τα οποία προκάλεσαν το θαυμασμό των Ισπανών κριτικών όταν εξετάστηκαν στη Μαδρίτη. 

Βίλλα Βράιλα, νυν Αχχίλειον, Άγγελος Γιαλλινάς

   Επιστρέφοντας από το ταξίδι του εγκαταστάθηκε στην αγαπημένη ιδιαιτέρα πατρίδα του. Μελέτησε τον ουρανό και το το φως της με όλες του τις μεταβολές και τα απέδωσε όλα αυτά με τόση τελειότητα, ώστε οι Γάλλοι και οι Γερμανοί κριτικοί δεν έκριναν πλέον τα έργα του αλλά τα θαύμαζαν. Κατά την ομόφωνη γνώμη τους κανείς -ούτε Έλληνας ούτε ξένος ζωγράφος- κατόρθωσε να αποδώσει τη φύση της Κέρκυρας σε πίνακες, όπως ο Άγγελος Γιαλλινάς που συνδύασε τον πλούτο του πράσινου της Κερκυραϊκής φύσης με τη λεπτότητα της γραμμής. Το όνομά του, διαδόθηκε στον καλλιτεχνικό κόσμο και εκτός Ελλάδας.


Στη βρύση, Άγγελος Γιαλλινάς

   Επισκέφθηκε έπειτα πολλές ξένες χώρες, την Ιταλία, την Τουρκία την Αυστρία, την Ελβετία, την Ισπανία, την Αγγλία, την Αίγυπτο πάντοτε απεικονίζοντας ό,τι γραφικό έβρισκε αλλά και πάντοτε διατηρώντας στους οφθαλμούς του την ωραία του Κέρκυρα. Εξέθεσε έργα του στην Αθήνα και στο "Σαλόν" των Παρισίων, στη γκαλερί "Σούλτε" του Βερολίνου, στη γκαλερί "Γκρέηβζ" - υπό τη προστασία της Βασίλισσας Αλεξάνδρας της Αγγλίας, που όλα δε τα εκτεθέντα έργα του επωλήθησαν από την ημέρα τον εγκαινίων -, στη γκαλερί του Γεωργίου "Πέτι" στο Παρίσι [1920] όπου συνέβη ακριβώς το ίδιο.

   Από τους πλέον ένθερμους θαυμαστές του εκλιπόντος ζωγράφου ήταν η αδερφή του βασιλιά της Ελλάδας, βασίλισσα Αλεξάνδρα της Αγγλίας, η οποία προσπάθησε να τον πείσει να εγκατασταθεί στο Λονδίνο. Αλλά ο Γιαλλινάς δεν ήταν δυνατόν να ζήσει μονίμως μακριά από την Κέρκυρα.



Καμπαναριό, Άγγελος Γιαλλινάς

   Έργα του βρίσκονται παντού στην Ευρώπη και σε άλλες συλλογές στην Αμερική. Όλοι οι σύγχρονοι βασιλείς της Ευρώπης, της Αγγλίας, της Σαξωνίας, της Ελλάδας, της Ιταλίας, της Σερβίας, της Ισπανίας.  Επίσης οι αυτοκράτορες Γερμανίας, Αυστρίας και Ρωσίας είχαν αγοράσει πίνακές του. Από τα ωραιότερα όμως έργα του, είναι αναντιρρήτως οι εικόνες της Κέρκυρας. Απέδωσε επίσης με ιδιαίτερη λεπτότητα τα μνημεία και τα τοπία της Ηπείρου και της Ρόδου.


Αχχίλειον, Άγγελος Γιαλλινάς, 1895

    Οι τοπογραφίες του Γιαλλινά διακρίνονται για την διάχυτη διαβάθμιση του χρώματος και την τέλεια απόδοση χαρακτηριστικών λεπτομερειών, χωρίς εντούτοις να πρόκειται για φωτογραφικές απεικονίσεις. Ο Γιαλλινάς δημιούργησε έτσι μία μοναδική στο είδος της σχολή που ξεφεύγει από την Επτανησιακή Σχολή και προσεγγίζει περισσότερο τον ακαδημαϊσμό της Σχολής του Μονάχου.

Η λιτανεία του Αγίου Σπυρίδωνα, Άγγελος Γιαλλινάς, 1920
   Λόγω ατεκνίας ο γιος του Άγγελου, ο Στάμος Γιαλινάς Χαλικιόπουλος Αγοραστός(1905-1990) προ του θανατου του συνέστησε ίδρυμα πολιτισμού όπου θα στεγαστούν οι πίνακες του σπουδαίου πατέρα του μετά το θάνατο της συζύγου του Λιζέτας Αλαμάνου.




Ακολουθεί μικρή συλλογή με έργα του ζωγράφου

 

Άγγελος Γιαλλινάς
Ποντικονήσι, Άγγελος Γιαλλινάς
Ο δρόμος της Ευγενίου Βουλγάρεως, Άγγελος Γιαλλινάς
Άγγελος Γιαλλινάς
Μανάβης στη Κέρκυρα, Άγγελος Γιαλλινάς
Βίλλα Βράιλα, νυν Αχχίλειον, Άγγελος Γιαλλινάς
Άγγελος Γιαλλινάς
Παρθενώνας πριν την αναστήλωση, Άγγελος Γιαλλινάς
Στην αγορά, Άγγελος Γιαλλινάς
Πλατεία San Marco Βενετία, Άγγελος Γιαλλινάς
Καμήλα και Άραβας, Άγγελος Γιαλλινάς
Αχχίλειον, Άγγελος Γιαλλινάς








Γαρίτσα

Μπενίτσες
 




Μπενίτσες









Καγκελόπορτα


Ποντικονήσι


Κεράτιος κόλπος





Βενετσιάνικο πηγάδι της Κρεμαστής

Χορευτής


Στην αγορά

Στη βρύση





Εκκλησία Αγίου Σπυρίδωνα

 
Κήπος




Ναός Ιάσωνος και Σωσίπατρου



 
 
 


Στοά στη Μάλτα

 
 











 

Αγγελόκαστρο Κέρκυρας


Άποψη της Ρώμης

Βοσκοπούλα




Λεύκες του φθινοπώρου στη Κέρκυρα

Μοναστήρι στη Παλαιοκαστρίτσα

Μωβ λουλούδια

Σπίτια στη Κέρκυρα

Της νύφης τα λιθάρια

 
 
 


copyright Έλενα Παπάζη
 
 
Βιβλιογραφία :
 
 
Εγκυκλοπαίδεια Ήλιος
Δε Βιάζης Σ. Η ζωγραφική εν Ελλάδι
Η ιστορία της Βόρειας Κέρκυρας
Κερκυραϊκές Αρχοντικές Αγροικίες