Η αλληγορία της νίκης της Βενετίας επί των Οθωμανών σε ιστορική χαλκογραφία και η έμπνευση του Αντόνιο Βιβάλντι από τη νίκη του 1716 στη Κέρκυρα

 

Αλληγορία της νίκης της Βενετίας επί των Οθωμανών στην Κέρκυρα (1716), με τα πορτρέτα του δόγη Giovanni II Corner και του στρατάρχη Johann Mathias von der Schulenburg, διοικητή των ενετικών ενόπλων δυνάμεων. Engraving, Dillingen 1718. Συλλογή Σπύρου Γαούτση, Κέρκυρα.

 Η «Αλληγορία της νίκης της Βενετίας επί των Οθωμανών στην Κέρκυρα» αναφέρεται σε μια διάσημη ιστορική χαλκογραφία και αλληγορικό έργο του 1718, που δημιουργήθηκε στο Ντίλινγκεν για να τιμήσει την επιτυχημένη άμυνα της Κέρκυρας έναντι της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας το 1716.

 

 Μια αλληγορική χαλκογραφία που εκδόθηκε στο Ντίλινγκεν το 1718. Οι απεικονιζόμενες προσωπικότητες: Περιλαμβάνει τα πορτρέτα του Δόγη Τζιοβάνι Β' Κορνέρ (Giovanni II Corner) και του Στρατάρχη Γιόχαν Ματίας φον ντερ Σούλενμπουργκ (Johann Mathias von der Schulenburg), του Σάξονα διοικητή που ηγήθηκε της ηρωικής άμυνας του νησιού που βρισκόταν υπό βενετική κατοχή. 

 Ένα από τα σπουδαιότερα αριστουργήματα του Αντόνιο Βιβάλντι. Πρόκειται για το μοναδικό ορατόριο του συνθέτη που έχει διασωθεί ολόκληρο και αποτελεί ένα κορυφαίο δείγμα μουσικής προπαγάνδας και αλληγορίας της εποχής Μπαρόκ. Η σύνθεση και η πρώτη του παρουσίαση έγιναν στη Βενετία το Νοέμβριο του 1716, αμέσως μετά τη λήξη της πολιορκίας της Κέρκυρας. 

 Η Βιβλική Ιστορία ως Πολιτική Αλληγορία. 

Το λατινικό λιμπρέτο, γραμμένο από τον Ιάκοπο Κασέτι, βασίζεται στη βιβλική ιστορία της Ιουδίθ από την Παλαιά Διαθήκη. Όταν ο στρατός των Ασσυρίων, υπό τον στρατηγό Ολοφέρνη, πολιορκεί την ισραηλιτική πόλη Βεθούλια, η όμορφη εβραία χήρα Ιουδίθ πηγαίνει στο στρατόπεδο του εχθρού για να ζητήσει έλεος. Ο Ολοφέρνης τη γοητεύεται, μεθάει κατά τη διάρκεια ενός συμποσίου και, μόλις αποκοιμιέται, η Ιουδίθ τον αποκεφαλίζει με το ίδιο του το σπαθί, σώζοντας τον λαό της. Για το κοινό της Βενετίας το 1716, οι συμβολισμοί πίσω από τους χαρακτήρες ήταν ξεκάθαροι: 

Ιουδίθ (Juditha): Αντιπροσώπευε τη Βενετία (Γαληνοτάτη Δημοκρατία).

Ολοφέρνης(Holofernes): Συμβόλιζε τον Σουλτάνο και την Οθωμανική Αυτοκρατορία. 

Βεθούλια: Η πολιορκημένη πόλη ήταν η Κέρκυρα. 

Άβρα (Abra): Η πιστή υπηρέτρια της Ιουδίθ συμβόλιζε τη χριστιανική πίστη και τις συμμαχίες της Βενετίας.

H Ιουδιθ αποκεφαλίζει τον Ολοφέρνη, Καραβάτζιο Μερίτζι

 Μουσική Ιδιοφυΐα και Ιδιαιτερότητες

Το έργο χαρακτηρίζεται ως «ιερό στρατιωτικό ορατόριο» 

 Για να αποδώσει το δραματικό και πολεμικό κλίμα, ο Βιβάλντι χρησιμοποίησε μια τεράστια ποικιλία οργάνων, πολλά από τα οποία ήταν σπάνια ακόμη και για την εποχή του, όπως η viola d'amore, chalumeaux (πρόδρομος του κλαρινέτου), θεόρβες, μαντολίνα και σπάνια είδη βιολιών. Το ορατόριο κλείνει με έναν θριαμβευτικό χορωδιακό ύμνο, όπου η Ιουδίθ (Βενετία) υμνείται ως η «Βασίλισσα της Θάλασσας» που κατανίκησε τους βαρβάρους, φέρνοντας ξανά την ειρήνη στην Αδριατική.

Copyrights