Η έκθεση στο Palazzo Strozzi, σε συνεργασία με την Εθνική Πινακοθήκη Τέχνης στην Ουάσινγκτον, εστιάζει σε κατεστραμμένα έργα ηλικίας 4.500 ετών.
Πρόκειται για μια ευρεία και εκλεκτική έκθεση που καλύπτει περισσότερα από 4.500 χρόνια παγκόσμιας ιστορίας, η οποία θα ανοίξει αυτόν τον μήνα στο Palazzo Strozzi στη Φλωρεντία πριν ταξιδέψει, σε ελαφρώς τροποποιημένη μορφή, στην Εθνική Έκθεση Γκαλερί στις αρχές του επόμενου έτους. Τα δύο ιδρύματα έχουν μοιραστεί προηγούμενα έργα, συμπεριλαμβανομένης μιας έκθεσης ελληνιστικών χάλκινων γλυπτών το 2015 και μιας έκθεσης αφιερωμένης στον Βερόκιο το 2019. Ο Arturo Galansino, διευθυντής του Palazzo Strozzi, λέει ότι το μουσείο επιλέχθηκε από την Εθνική Έκθεση Γκαλερί Γκαλάνσινο λόγω της ικανότητάς του να φιλοξενεί «πολύπλοκες, εξαιρετικά επιστημονικές εκθέσεις».
Η έκθεση, την οποία επιμελήθηκαν ο Dickerson με τον Andrew Sears θα περιλαμβάνει 80 έργα, συμπεριλαμβανομένων αρχαίων αντικειμένων, μοντέρνων γλυπτών και σύγχρονων έργων. Ανάμεσά τους θα είναι μια χάλκινη κεφαλή του βουδιστή Μποντισάτβα Αβαλοκιτεσβάρα (γύρω στο 700-800 μ.Χ.), μια προτομή του Ιταλού δικτάτορα Μπενίτο Μουσολίνι (1923) και ένα παστίς ενός αρχαίου γλυπτού του Francesco Vezzoli (2023).
Ορισμένα έργα που εκτίθενται καταστράφηκαν λόγω εικονομαχίας, βανδαλισμού, πολέμων ή φυσικών καταστροφών, ενώ άλλα δημιουργήθηκαν από καλλιτέχνες ώστε να φαίνονται κατακερματισμένα. Ο Ντίκερσον ενδιαφέρεται ιδιαίτερα για το πώς τα κατεστραμμένα έργα μπορούν μερικές φορές να προκαλέσουν μια ισχυρότερη συναισθηματική αντίδραση από τα άθικτα. Τα βλέπει ως φακό για να εξετάσουμε ευρύτερα ιστορικά και πολιτιστικά ερωτήματα, όπως γιατί οι άνθρωποι καταστρέφουν εικόνες και μνημεία και πώς ο κατακερματισμός έχει εμπνεύσει τους καλλιτέχνες.
Η έκθεση θα περιλαμβάνει σημαντικά δάνεια από ιδρύματα σε όλο τον κόσμο, συμπεριλαμβανομένου ενός θραύσματος δεξιού χεριού με ένα δείχνοντας δάχτυλο από τα Μουσεία του Καπιτωλίου της Ρώμης, που συνδέεται με τον Μέγα Κωνσταντίνο (αυτοκράτορα από το 313-324 μ.Χ.), το οποίο ο Dickerson περιγράφει ως «κανονικό θραύσμα». Περιλαμβάνει επίσης μια αρχαία μεσοαμερικανική φιγούρα (γύρω στο 150-250 μ.Χ.), δανεισμένη από το Εθνικό Μουσείο Ανθρωπολογίας του Μεξικού, η οποία πιστεύεται ότι έσπασε σκόπιμα κατά τη διάρκεια μιας τελετουργικής θανάτωσης.
Πηγές
The art newspaper

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου