Κυριακή 16 Ιανουαρίου 2022

Bruynzeel H καλύτερη ποιότητα παστέλ μολυβιών μέσα σε συλλεκτική κασετίνα σε συνεργασία του μουσείου Τhyssen

 



 Το μεταλλικό κουτί με 12 παστέλ μολύβια κατασκευάστηκε σε συνεργασία μεταξύ της μάρκας καλών τεχνών Bruynzeel και του Museo Nacional Thyssen-Bornemisza. Αναπαράγει στη μεταλλική κασετίνα το Swaying Dancer (Dancer in Green) (Edgar Degas, 1877 - 1879).





  Το Bruynzeel Pastel Pencil είναι γεμάτο με χρωστική ουσία με κρεμώδη μαλακό πυρήνα 3,8 mm. Ο πυρήνας προστατεύεται με ένα όμορφο περίβλημα από ξύλο κέδρου που ζυγίζει κατά μέσο όρο 7,4 mm.






 Kατά μήκος της κάνης παρατηρούμε το όνομα του Μουσείου THYSSEN-BORNEMISZA  και τη συνεργασία με την ονομασία της εταιρείας Bruynzell. Δεν υπάρχει τυπωμένη η ονομασία απόχρωσης του μολυβιού ούτε κάποιος τυπωμένος κωδικός σειράς καθώς είναι σε συλλογή που δεν μπορεί να αγοράσει κάποιος ανα κομμάτι της παρά μόνο να την αποκτήσει ώς συλλεκτική έκδοση.




 Το χρώμα εναπωθέτεται αρμονικά στο χαρτί χωρίς να προβάλλει αντίσταση καθώς θυμίζει κραγιονοειδή υφή η αίσθηση της πίεσης που χρειάζεται ώστε να κινηθεί σε συνεργασία με το χέρι. Με αυτό το τρόπο καταφέρνει να μην πληγώνει την υφή του χαρτιού και κατά συνέπεια δεν παραμορφώνει την απορροφητικότητα του, με αποτέλεσμα να επιτυγχάνεται η άριστη απόχρωση του στο έργο.














Oι μεταλλικές ακουαρέλες της Derwent

 




 Tα Derwent Metallic είναι μολύβια σε μια σειρά από μεταλλικά χρώματα. Είναι σχετικά εύκολα στην ανάμειξη – χωρίς αντιαισθητικές πινελιές με μολύβι. Χρησιμοποιήται στεγνό για στρώσεις, προσθήκη λεπτομέρειας ή δημιουργία ιριδίζοντος εφέ.







  Η εμφάνιση της μεταλλικότητας δεν είναι ευδιάκριτη τόσο στο λευκό φόντο όσο θα ήταν σε ένα σκουρόχρωμο.
















Oι συλλεκτική κασετίνα με γραφίτες της National Gallery με την υπογραφή της Bruynzeel



 Η Bruynzeel είναι μια ολλανδική μάρκα προμηθειών μολυβιών και έργων τέχνης, η οποία ανήκει πλέον στον Sakura της Ιαπωνίας. H συλλογή της National Gallery είναι σε περιορισμένη διαθεσιμότητα

 Aυτά τα υψηλής ποιότητας μολύβια είναι πολύ ανώτερα από όλες τις συνηθισμένες μάρκες. Οι απαγωγές είναι πολύ λείες χωρίς γρατσουνιές. Ιδανικό για πορτρέτα με μολύβι γραφίτη. 



  Τα μολύβια γραφίτη Bruynzeel Design είναι ιδανικά για σκίτσα και εικονογράφηση, καθώς και για τεχνικό σχέδιο. Ο γραφίτης είναι κατασκευασμένος από υψηλής ποιότητας πρώτες ύλες, εξασφαλίζοντας καλή κάλυψη και τοποθέτηση με εξαιρετική μεταφορά και δυνατότητα ανάμειξης. 



 Η συλλογή πυρήνων γραφίτη είναι κατασκευασμένη από υψηλής ποιότητας πρώτες ύλες που παρέχουν καλή απελευθέρωση γραφίτη. Τα μολύβια National Gallery παρέχουν εξαιρετική μεταφορά χρώματος γραφίτη και τέλεια ισορροπία στη σκληρότητα του μολυβιού.Κάθε μολύβι παράγεται με προσοχή από το ξύλο που έχει ληφθεί από φιλικές προς το περιβάλλον πηγές. Αυτά τα μολύβια έχουν διπλοκολληθεί για επιπλέον αντοχή και εύκολο ακόνισμα. Αυτό το σετ συνοδεύεται από τη δική του θήκη δώρου και περιέχει 6 μολύβια γραφίτη στις κατηγορίες 2H, HB, 2B, 4B, 6B και 8B.








Δοκιμάζοντας τα μολύβια ακουαρέλας της θρυλικής Ko-i-Noor.



  Ένα ευέλικτο υδατοδιαλυτό έγχρωμο μολύβι, εξαιρετικά λεπτό και ποιοτικό μπορεί να χρησιμοποιηθεί υγρό ή στεγνό. 

  Με περίβλημα από ξύλο κέδρου Καλιφόρνιας, κάθε μολύβι έχει ένα λεπτό, εξαγωνικό σχήμα για υπέροχο έλεγχο. Τα μολύβια είναι προακονισμένα και ιδανικά για σχέδιο και σκίτσο.




  Πλεονεκτήματα του είναι το έντονο χρώμα και η μεγάλη ικανότητα ελέγχου. Και μονάδικό του μειονέκτημα, ότι είναι δυσεύρετο στα καταστήματα με καλλιτεχνικά είδη.




  Το κάθε μολύβι γράφει τα χαρακτηριστικά του αναλυτικά στο βαρέλι του. Ξεκινώντας από τη μπροστινή όψη του εξάγωνου βαρελιού βλέπουμε το όνομα της εταιρείας του και την ονομασία της συλλογής (KΟ-Ι-ΝΟΟR HARDMUTH Mondeluz), και ακολουθεί ο αριθμητικός κωδικός της συλλογής μαζί με το μοναδικό αριθμό του εκάστοτε μολυβιού ( 3720 /xx..)




 Στο πίσω μέρος του εξάγωνου βαρελιού βρίσκεται αναλυτικότερα η ονομασία της απόχρωσης του μολυβιού.


 Τα μολύβια ακουαρέλας Koh-i-noor Mondeluz διαφημίζονται ότι έχουν χρωστικές υψηλής συγκέντρωσης σε συνδυασμό με τη χρήση λευκού αργίλου υψηλής ποιότητας καολίνη για τον πυρήνα. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα καλό, βαθύ χρώμα και εξαιρετικές δυνατότητες εφαρμογής. 

 Ο παχύς πυρήνας διαμέτρου 3,8 mm επιτρέπει πολύ κυρίαρχες πινελιές που μπορούν να καλύψουν μεγάλες περιοχές, ενώ παράλληλα μπορούν να διατηρήσουν την ικανότητα να κάνουν περίπλοκες περιοχές. Συνολικά, τα πάνε πολύ καλά σε όλους αυτούς τους τομείς.  
  Ο μαλακός πυρήνας κεριού βοηθά στο να μπορείτε να αφήνετε ισχυρό, έντονο χρώμα όταν το επιθυμείτε. Με την προσθήκη νερού, μπορεί να προκύψει υπέροχος χρωματικός χειρισμός και να σχηματιστούν πολύ ενδιαφέροντα χρωματικά σχέδια. Συνολικά το χρώμα παραμένει σχετικά ζωντανό ακόμα και αφού αραιωθεί και απλωθεί αρκετά με νερό. 




  Η ποσότητα της χρωστικής σε αυτά τα μολύβια είναι αρκετά υψηλή, επομένως ακόμη και ελαφριές πινελιές μπορεί να έχουν ως αποτέλεσμα αρκετό χρώμα. Εάν θέλετε να έχετε περιοχές που δεν είναι πολύ χρωματικές, χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή κατά την άσκηση πίεσης ή σχεδιάστε τη διανομή του χρώματος σε μια επιπλέον περιοχή με τη βοήθεια του νερού. Αυτό μπορεί να φαίνεται καλό, αλλά υπάρχουν φορές που μπορεί να θέλετε να εφαρμόσετε μόνο μικρές ποσότητες λεπτού χρώματος.





  Ο πολύ μαλακός πυρήνας κεριού μπορεί να είναι ένα δίκοπο μαχαίρι καθώς μπορεί να είναι πολύ ευέλικτο ενώ εργάζεστε σε ένα έργο, αλλά μπορεί επίσης να φθείρεται αρκετά γρήγορα, καθώς τόσο πολύ υλικό πυρήνα μπορεί να αποκολληθεί με μία μόνο διαδρομή. Ως εκ τούτου, θα μπορούσατε να δείτε ότι πρέπει να τα ακονίζετε αρκετά συχνά ανάλογα με το πόσο φιλελεύθεροι είστε με την εφαρμογή. Και αυτό μπορεί να σημαίνει ότι θα πρέπει να αγοράσετε ένα νέο σετ νωρίτερα από ό,τι θα θέλατε.

  Καθώς αυτά τα μολύβια είναι κάπως δύσκολο να βρεθούν, το κόστος μπορεί να διαφέρει αρκετά. Ωστόσο, συνήθως μπορούν να διατεθούν στη μεσαία τιμή, αλλά μπορούν να αυξηθούν ανάλογα με την ποσότητα του προμηθευτή και το μέγεθος του σετ που αναζητάτε. 
























 

Κυριακή 9 Ιανουαρίου 2022

Η συνεργασία Bruynzeel με το Εθνικό Μουσείο της Ολλανδίας για να φέρει στη μνήμη το έργο των παλιών δασκάλων.

 






 Σήμερα θα δοκιμάσουμε δύο από τα τέσσερα σετ που δημιουργήθηκαν από τη συνεργασία της εταιρείας Bruynzeel με το εθνικό μουσείο της Ολλανδίας Rijks, το σετ το 50 χρωματιστών μολυβιών και το σετ ακουαρέλας με τα 24 μολύβια.


 Πρόκειται για ξύλινα χρώματα έξοχης ποιότητας. Αυτό το χρωματιστό σετ μολυβιών από την Bruynzeel έχει σχεδιαστεί σε συνεργασία με το Rijksmuseum (το Εθνικό Μουσείο της Ολλανδίας) για να εμπνεύσει τους καλλιτέχνες θυμίζοντάς τους τους παλιούς δασκάλους. Το σετ των 50 μολυβιών έρχεται σε μια υπέροχη τενεκεδένια κασετίνα, είναι κατασκευασμένα από υψηλής ποιότητας χρωστικές ουσίες με χρώματα που μεταφέρονται καλά και δίνουν μια υπέροχη πυκνή χρωματική δομή. Είναι ιδανικά για την εφαρμογή πολλών στρώσεων χρώματος το ένα πάνω στο άλλο αλλά έχουν και την ικανότητα να αναμειγνύονται καλά. Τα άκρα κάθε μολυβιού είναι χρωματικά κωδικοποιημένα για εύκολη επιλογή.



  Αυτό το σετ περιέχει 50 χρωματιστά μολύβια στα ακόλουθα χρώματα: Burnt Sienna, Σάρκα, Καφέ Ροζ, Βυσσινί Κόκκινο, Ανοιχτή σάρκα, Vermilion, Dark Red, Carmine, Permanent Orange, Madder Lake Light, Brown Ochre, Deep Yellow, Orange, Mid Orange, Κίτρινο, Νάπολη Κίτρινο, Ανοιχτό λεμόνι κίτρινο, Κίτρινο Καφέ, Κιτρινωπό Πράσινο, Πράσινο Φύλλων, Χρυσό, Πράσινο, Πράσινο Ελιάς, Πράσινο Οξείδιο του Χρωμίου, Ανοιχτό Πράσινο, Βαθύ πράσινο, Σμαραγδένιο Πράσινο, Μπλε Τυρκουάζ, Μπλε Σεβρών, Βιριδιανό, Ανοιχτό μπλε, Kings Blue, Indigo, Dark Violet, Mauve, Prussian Blue, Dark Pink, Candy Pink, Violet, White, Dark Grey, Dull Cold Grey, Cold Grey, Black, Black Intenso, Burnt Ochre, Dark Brown, Havana Brown και Yellow Ochre. 





  Όταν μιλάμε για τα χρωματιστά μολύβια του Μουσείου Rijks, το πρώτο που παρατηρούμε και για το οποίο πρέπει να μιλήσουμε, είναι αυτό που βλέπουν οι πιθανοί πελάτες όταν κοιτάζουν τα μολύβια ή τα ερευνούν και αυτό είναι το έργο τέχνης στις κασετίνες.


  Για τη συγκεκριμένη σειρά μολυβιών Bruynzeel, υπάρχουν συνολικά τέσσερις θήκες μολυβιών, δεν είναι όλα χρωματιστά μολύβια. Το έργο τέχνης και στα τέσσερα τενεκεδάκια είναι από τους διάσημους Ολλανδούς Δασκάλους του παρελθόντος, «The Milkmaid». «The Night Watch Of Rembrandt Van Rijn» «Self Portrait of Rembrandt Van Rijn» και τέλος «Self Portrait of Vincent Van Rijn»


 Υπάρχουν άνθρωποι που έχουν αγοράσει τα μολύβια αποκλειστικά για το έργο τέχνης από κασσίτερο. 

   Τα μολύβια είναι πραγματικά πολύ μινιμαλιστικά, η κάννη έχει διάμετρο 7 χιλιοστά και έχει εξαγωνικό σχήμα, λακαρισμένο με εντυπωσιακό μαύρο ματ φινίρισμα. Στο άκρο κάθε μολυβιού υπάρχει ένα φλας 3/4 ιντσών που υποδεικνύει τη χρωστική ουσία κάθε μεμονωμένου πυρήνα 3,8 mm.


Watercolour pencil tin Rijksmuseum - Vincent van Gogh | 24 colours


  Αυτή η χαρακτηριστική αυτοπροσωπογραφία του Βίνσεντ Βαν Γκογκ κοσμεί το εξωτερικό αυτού του συλλεκτικού αντικειμένου. Τα 24 μολύβια ακουαρέλας στο εσωτερικό είναι κατασκευασμένα από ποιοτικές χρωστικές για πολύ καλή μεταφορά χρώματος και πλήρη διαλυτότητα στο νερό. Ακόμα και σε πολύ μικρή ποσότητα νερού η ουσία τους, καθώς ανακατέυεται το πινέλο για να αλλάξετε απόχρωση, δεν επηρεάζεται καθόλου από προηγούμενα χρώματα που έχετε χρησιμοποιήσει στο πινέλο κατά το καθαρισμό.





  Δεν υπάρχουν πληροφορίες κατά μήκος του βαρελιού σχετικά με το όνομα της χρωστικής ή το lightfast, οι μόνες πληροφορίες είναι η μάρκα του μολυβιού, σε αυτήν την περίπτωση το "Rijks Museum" ακολουθούμενο από το όνομα της εταιρείας "Bruynzeel". Καλό θα ήταν να τυπώνεται το όνομα της χρωστικής κατά μήκος του βαρελιού και ειδικά στην περίπτωση των καλλιτεχνών με μερική αναπηρία.

  Στην περίπτωση των χρωματιστών μολυβιών του Μουσείου Bruynzeel Rijks, δεν πωλούνται σε μορφή ανοιχτού αποθέματος, και αυτός είναι πιθανώς ο λόγος που δεν υπάρχει όνομα χρωστικής ή αριθμός αναφοράς χρωστικής τυπωμένο κατά μήκος του βαρελιού. Προφανώς η μη ύπαρξη οποιασδήποτε από αυτές τις πληροφορίες για ένα μολύβι που πωλείται ανοιχτό απόθεμα θα αποδεικνυόταν απίστευτα προβληματικό καθώς ο καλλιτέχνης με έγχρωμο μολύβι δεν θα είχε τρόπο αναφοράς για το ποιο μολύβι χρειάζεται να παραγγείλει εκ νέου.

  Αν ελέγξετε τον ιστότοπο Royal Talens, θα βρεθείτε αντιμέτωποι με μια τεράστια λίστα προμηθειών τέχνης για προβολή, στη σειρά χρωματιστών μολυβιών. 

  Το σύνολο είναι οπτικά εντυπωσιακό, η μινιμαλιστική αισθητική του μολυβιού τους προσθέτει περιέργως έναν αέρα τάξης. Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι με τα ονόματα χρωστικών στα μολύβια, διαφέρουν τόσο πολύ από εταιρεία σε εταιρεία. Το ίδιο κόκκινο σε επτά ή οκτώ διαφορετικές εταιρείες θα μπορούσε κάλλιστα να έχει επτά ή οκτώ διαφορετικά ονόματα, παρόλο που είναι η ίδια ακριβώς χρωστική ουσία.

  Τα μολύβια στέκονται πολύ ωραία στο χέρι, υπάρχει μια όμορφη ισορροπία και βάρος σε αυτά συνολικά. Τα μολύβια του Μουσείου Rijks, έχουν μια στιβαρότητα και ισορροπία που είναι πολύ ικανοποιητική.

  Για το Μουσείο Rijks, ο πυρήνας προσφέρει απαλότητα μεσαίου επιπέδου, δεν υπάρχε άνθηση ή κολλώδες από το μολύβι κατά τη χρήση και η επίστρωση είναι εξαιρετικά καλή. Πολύ καλός ακονισμός βαρελιού που αποδυκνύει την υψηλή ποιότητα του ξύλου.









"Pinelies" Art Painting Supply & hobby - "Πινελιές" Είδη ζωγραφικής και Χόμπυ, 

Γ. Θεοτόκη 14


Κυριακή 21 Νοεμβρίου 2021

Το Βιβλίο-όπλο του Φραντσέσκο Μοροζίνι.


 Ένα Βιβλίο-όπλο που ανήκε στον Φραντσέσκο Μοροζίνι, Δόγη της Βενετίας τον 17ο αιώνα. Κατασκευάστηκε στη Βενετία στο δεύτερο μισό του 17ου αιώνα. Ο ιδιοκτήτης του δερματόδετου βιβλίου μπορούσε να τραβήξει τον μεταξωτό σελιδοδείκτη για να πυροβολήσει όσο το βιβλίο ήταν ακόμα κλειστό. Εκτίθονταν στο Museo Correr στη Βενετία.




 Πιθανότατα χρησιμοποιήθηκε για προσωπική προστασία και μπορεί να πυροδοτηθεί μόνο όταν το βιβλίο είναι κλειστό μέσω μιας ακίδας σκανδάλης κρυμμένης σε μεταξωτό νήμα που έχει σχεδιαστεί για να μοιάζει με σελιδοδείκτη.


  Ο Lorenzo Cittone γράφει στο βιβλίο του Venise, L'hiver Et L'ete, De Pres Et De Loin , σχετικά με αυτό το απίστευτο βιβλίο όπλο: «Βρήκα σε μια προθήκη του μουσείου Correr, στη Βενετία, το βιβλίο προσευχών του Morosini που παλιά μου άρεσε τόσο πολύ, καθώς εκτός από μερικές προσευχές, αυτό το όμορφο βιβλίο διαθέτει ένα όπλο χωρίς πισινό. Φυσικά, το δέσιμο είναι εκπληκτικό. Και είναι δύσκολο να βγάλεις το όπλο όταν κλείσει το βιβλίο».



   

  Μοροζίνι. Ο βενετός που κατέστρεψε την Ακρόπολη όταν τη βομβάρδισε για να κατακτήσει την Αθήνα από τους Τούρκους. Πέθανε στο Ναύπλιο και ονομάστηκε “πελοποννησιακός” Ο Φραντσέσκο Μοροζίνι συνέδεσε το όνομά του με το βομβαρδισμό της Ακρόπολης. Στις 2 Σεπτεμβρίου 1687 κατέπλευσε στο Πόρτο Λεόνε, το σημερινό λιμάνι του Πειραιά, μαζί με το στόλο του. Οι χριστιανοί κάτοικοι της Αθήνας είχαν ελπίδες ότι ο Μοροζίνι θα καταφέρει να τους απελευθερώσει από τους Οθωμανούς. Ο ναός του Παρθενώνα χρησιμοποιούνταν ως μπαρουταποθήκη από τους Οθωμανούς, κάποιος έδωσε αυτή τη πληροφορία στο Μοροζίνι. Οι Τούρκοι ήλπιζαν ότι θα σεβαστεί τομνημείο και δε θα ρίξει βολές εναντίον του. Ο Μοροζίνι δε δίστασε. Βομβάρδιζε επί τέσσερις ημέρες τον ιερό βράχο. Μια οβίδα τρύπησε τη στέγη του Παρθενώνα και χτύπησε πεντακόσια βαρέλια πυρίτιδας.


  

  Ένα μεγάλο τμήμα του ναού καταστράφηκε, μετά από εκατοντάδες χρόνια που άντεξε σε σεισμούς, επιθέσεις και βανδαλισμούς. Λίγες μέρες αργότερα, στρατιώτες του αρχιστράτηγου Μοροζίνι προσπάθησαν να αφαιρέσουν ένα τμήμα της δυτικής πλευράς του ναού, όμως το μόνο που κατάφεραν ήταν το τμήμα να θρυμματιστεί.

  Ο Μοροζίνι γεννήθηκε στις 26 Φεβρουαρίου 1619. Γόνος της ενετικής οικογένειας ευγενών, από μικρή ηλικία διακρίθηκε για την ανδρεία του. Σε ηλικία 36 ετών διορίζεται προσωρινά στόλαρχος των ενετικών ναυτικών δυνάμεων μετά το θάνατο του Ενετού ναυάρχου Μοτσενίγου όπου αργότερα γίνεται αρχηγός του στόλου. 


Ο δόγης Φραντσέσκο Μοροζίνι δέχεται την ξύλινη ράβδο και τον Πηλέα στη Βασιλική του Αγίου Μάρκου» (7 Μαΐου 1699 από τον τότε Μοναχό Τζουζέπε Αρχίντο).
Ζωγράφος Alessandro Piazza. Λάδι σε καμβά. Μουσείο Correr.

  Εκείνη την περίοδο ο ελλαδικός χώρος βρισκόταν υπό την τουρκική κατοχή. Στόχος του Μοροζίνι ήταν να διώξει τους Τούρκους από το Αιγαίο. Έτσι, ξεκίνησε τις πρώτες επιχειρήσεις του από τη Μονεμβασιά, τη Χαλκίδα, ορισμένα λιμάνια της Εύβοιας και τέλος τα Χανιά Κρήτης. Όλες οι επιχειρήσεις απέτυχαν. Εξαιτίας αυτών των αποτυχιών, επεμβαίνει ένας υφιστάμενος του Μοροζίνι, ονόματι Μπαρμπάρο . Τον κατηγόρησε για αναξιότητα και απαίτησε από την κυβέρνηση της Βενετίας να τον ανακαλέσουν. Ο Μπαρμπάρο απέτυχε, καθώς ο Μοροζίνι απαλλάχθηκε από όλες τις κατηγορίες του. 

  Το 1645 αρχίζει ο πέμπτος ενετοτουρκικός πόλεμος, γνωστός ως μεγάλος πόλεμος, μεταξύ της δημοκρατίας της Βενετίας και της οθωμανικής αυτοκρατορίας. Εξελίσσεται κυρίως έξω από τα τείχη του Χάνδακα, το σημερινό Ηράκλειο αλλά και στο Αιγαίο. Οι θανατηφόρες μάχες κορυφώνονται κατά την πολιορκία του Χάνδακα. Τότε η ενετική κυβέρνηση αποφάσισε το Δεκέμβριο του 1666 να στείλει τον αρχιστράτηγο, πλέον, Μοροζίνι. Μετά από 25 χρόνια συγκρούσεων και πολλές απώλειες χριστιανών και μουσουλμάνων, ο Μοροζίνι επεμβαίνει. Στις 27 Σεπτεμβρίου 1669 παίρνει πρωτοβουλία, συνθηκολογεί και παραδίδει την πόλη στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Με την επιστροφή του στη Βενετία, λόγω αυτής της πρωτοβουλίας του, κατηγορήθηκε για δειλία και προδοσία. Διεξάγεται μια δίκη όπου ο Μοροζίνι αθωώνεται. Με την κήρυξη του έκτου ενετοτουρκικού πολέμου το 1684, ο Μοροζίνι είναι πάλι αρχηγός των ενόπλων δυνάμεων. Ήταν προφανές ότι επιβίωνε σε όλες τις καταστάσεις, είτε έχανε στο πεδίο της μάχης είτε όχι. Ο Μοροζίνι έδρασε και στην Κρήτη Η δράση του Μοροζίνι στον έκτο ενετοτουρκικό πόλεμο 1685. Ο Μοροζίνι είναι διοικητής του ενετικού στόλου. Προσεγγίζει την Κέρκυρα και 2.000 Έλληνες κερκυραίοι εθελοντές ενισχύουν το στόλο του. Αφού κυριεύει τη Λευκάδα, στρέφεται προς τα κάστρα της Πελοποννήσου. Εκεί οι επιτυχίες του ήταν συνεχείς.

Η θριαμβευτική επιστροφή του δόγη Φραντσέσκο Μοροζίνι στη Βενετία (λάδι σε καμβά) Ιταλική Σχολή, (17ος αιώνας) Museo Correr, Βενετία, Ιταλία.

   Μετά τη λεηλασία του τουρκοκρατούμενου κάστρου της Κορώνης, σταματά για πολεμικό συμβούλιο στη Μεθώνη. Στο συμβούλιο αυτό αποφάσισαν να μεταβούν άμεσα στο Μυστρά και στο Ναύπλιο. Αφού φτάνουν στο Γύθειο, ο Μοροζίνι αφήνει το στόλο του να καταλάβει το Μυστρά και συνεχίζει την πορεία του προς τη Μονεμβασιά και το Τολό.

Ο Βενετός ζωγράφος, Francesco Morosini πολεμά τους Τούρκους 1660-1730 Βενετία, Μουσείο Correr - PH © Matteo De Fina.

 Εκεί στις 25 Ιουλίου 1686 αποβιβάζεται το μεγαλύτερο μέρος του στόλου του, επιτίθενται στο Άργος και καταλαμβάνουν το Παλαμήδι. Χάρη στις νίκες του το επόμενο έτος, όπου κατέλαβε όλα τα κάστρα, απελευθερώθηκε όλη η Πελοπόννησος, πέραν της Μονεμβασιάς. Ακολούθησε κι άλλο πολεμικό συμβούλιο. Το θέμα του ήταν η διασφάλιση της Πελοποννήσου με την κατάκτηση της Κορίνθου. Υπήρχε και δεύτερη επιλογή, αυτή της προσπάθειας να καταλάβουν ξανά την Αθήνα. 

Giorgio Sideri, Isola de Candia 16ος αιώνας, έγχρωμο σχέδιο σε περγαμηνή - Βενετία, Museo Correr

  Ο Βενετός αρχιστράτηγος επιλέγει την ανακατάληψη της Αθήνας. Εκεί γίνεται ο καταστρεπτικός βομβαρδισμός του Παρθενώνα. Μετά από αυτή την αποτυχία, έρχεται και η εξάπλωση πανώλης. Μεταδόθηκε από ένα γαλλικό πλοίο στο Ναύπλιο και στο στρατό του Μοροζίνι. Η Γερουσία της Βενετίας όμως εκτίμησε τις νίκες του Μοροζίνι στην Πελοπόννησο και του απένειμε τον τίτλο «Πελοποννησιακός». Ο Μοροζίνι κηρύσσεται Δόγης από τη βενετική δημοκρατία 3 Απριλίου 1688. 

The actions of Francesco Morosini Prince of Venice, Part First, 1694 - Venice, χάρτινο χειρόγραφο, Museo Correr Library.

  Ο Φραντσέσκο Μοροζίνι ανακηρύσσεται Δόγης από τη Γαληνότατη Δημοκρατία της Βενετίας, ενώ βρισκόταν στον Πόρο με το στόλο του. Λίγες μέρες μετά καταπλέει στον Πόρο η γαλέρα «Βουκένταυρος» προκειμένου να μεταφέρει τα σύμβολα του αξιώματος του Δόγη στο Μοροζίνι. Έτσι, επιβιβάζεται σε αυτό και επιστρέφει στη Βενετία. Παρά το γεγονός ότι έγινε Δόγης, δε σταμάτησε να ενδιαφέρεται για την Πελοπόννησο και όσα συνέβαιναν εκεί. Για πολλές από τις νίκες των Βενετών είχαν μερίδιο ευθύνης οι Έλληνες και η σημαντική τους βοήθεια.

Η έκθεση αφιερωμένη στον Μοροζίνι σε μια αίθουσα του Μουσείου Correr (Βενετία)


 Οι Βενετοί αποφασίζουν να εφαρμόσουν πιο φιλελληνική πολιτική. Έτσι, αποφυλακίζουν τον κουρσάρο Λιμπεράκη Γερακάκη και τον ορίζουν μπέη της Μάνης. Ο Μοροζίνι στις 24 Μαΐου 1693, σε ηλικία 75 ετών, επιβιβάζεται και πάλι στο «Βουκένταυρο» με προορισμό αρχικά το Ναύπλιο και μετά το Τολό. Ο Μοροζίνι έπασχε από χρόνια λιθίαση, δηλαδή πέτρες σε διάφορα ζωτικά όργανά του.

Κέρκυρα, Σαν Τζάκομο. Γλυπτική σύνθεση  με τη παράσταση θριάμβου του Μοροζίνι
Το γλυπτό στήθηκε κρυφά μια νύχτα του 1691 ως πρόκληση των Βενετών για τη Λατινική Εκκλησία. Η Βενετία θέλησε με αυτή τη κίνηση να ενοχλήσει τους Λατίνους και να δικαιώσει τον Δόγη της για την πιστή ακολουθία της πολιτικής της πατρίδας του.


  Ενώ βρισκόταν στο λιμάνι της Καρύστου, η κατάσταση της υγείας του επιδεινώθηκε. Αμέσως απέπλευσε για το Ναύπλιο εσπευσμένα. Στις 27 Δεκεμβρίου 1693, σε ηλικία 75 ετών, ο Φραντσέσκο Μοροζίνι πέθανε και ταριχεύτηκε. Το πτώμα του μεταφέρθηκε στη Βενετία και τοποθετήθηκε σε κρύπτη του ναού Αγίου Στεφάνου των Αυγουστίνων στις 16 Ιανουαρίου 1694. 



 O δόγης αγαπούσε τη γάτα του, Νίνι, τόσο πολύ που την ταρίχευσε με ένα ποντίκι ανάμεσα στα πόδια της όταν πέθανε. Το ταριχευμένο σώμα της γάτας του Μοροζίνι φυλασσόταν στο παλάτι του στον Άγιο Στέφανο. Τον 19ο αιώνα, το περιεχόμενο και οι διακοσμήσεις του παλατιού τέθηκαν προς πώληση, αλλά ευτυχώς ο Δήμος της Βενετίας παρενέβη για να αγοράσει τα πολύτιμα αντικείμενα, συμπεριλαμβανομένου του σώματος της γάτας και του βιβλίου-όπλου.


Φόρεμα Francesco Morosini. Φωτογραφία του Federico Roiter με την ευγενική προσφορά του Μουσείου Φυσικής Ιστορίας της Βενετίας. Φωτογραφία ιδιοκτησία του Πολιτιστικού Συλλόγου Aretè.






Πηγές



vintag.es

H μηχανή του χρόνου

venetian cat, the Venice blog

artflakes.com

Μetropolitano.it

Corfuhistory.eu



Τετάρτη 10 Νοεμβρίου 2021

Δεν ήταν αυτοκτονία, τελικά, ο θάνατος του διάσημου ζωγράφου Ernst Ludwig Kirchner

 

Ernst Ludwig Kirchner, Η κοιλάδα Sertig το φθινόπωρο, 1925-26 © Kirchner Museum Davos

Ο Ερνστ Λούντβιχ Κίρχνερ, ο Γερμανός ζωγράφος, ένας από τους σημαντικότερους εξπρεσιονιστές των αρχών του εικοστού αιώνα, που την περίοδο του Εθνικοσοσιαλισμού οι ναζί χαρακτήρισαν τα έργα του «εκφυλισμένη τέχνη», δεν αυτοκτόνησε, λένε σήμερα οι ειδικοί.

Αν και η ζωή του είχε εκτροχιαστεί τα τελευταία χρόνια, ο καλλιτέχνης δεν θα μπορούσε να αυτοπυροβοληθεί με το όπλο που τον σκότωσε το 1938 και υποστηρίζουν ότι είναι σχεδόν αδύνατον να πυροβόλησε ο ίδιος με το όπλο του δύο φορές.

«Αυτοκτονία χωρίς αμφιβολία» ήταν η ετυμηγορία της ελβετικής ιατρικής έκθεσης της 16ης Ιουνίου 1938, για τον θάνατο του Ερνστ Κίρχνερ από δύο πυροβολισμούς στο στήθος. Το όπλο, τύπου Μπράουνινγκ, είναι εξοπλισμένο με μια συσκευή ασφαλείας που σημαίνει ότι μπορεί να πυροδοτηθεί μόνο με ένα χέρι με μεγάλη δύναμη.

Δεδομένης της ανάκρουσης του όπλου από τον πρώτο πυροβολισμό και του τραυματισμού που θα είχε προκαλέσει η σφαίρα, είναι απίθανο ο Κίρχνερ να μπορούσε να πυροβολήσει για δεύτερη φορά, λέει ο Αντρέας Χαρτλ, ειδικός στα πυροβόλα όπλα. Ο ίδιος υποστηρίζει ότι είναι συνηθισμένο για τους ανθρώπους που αυτοκτονούν να αυτοπυροβολούνται στο κεφάλι γιατί θα έπρεπε να κρατούν το όπλο πολύ περίεργα για να στοχεύσουν στο στήθος τους.

Ernst Ludwig Kirchner, Ο Κόκκινος Πύργος στο Halle, 1915, Museum Folkwang


Ο Χαρτλ λέει επίσης ότι σε τόσο κοντινή απόσταση, η απελευθέρωση αερίου θα είχε κάψει δέρμα και ρούχα. Αλλά η ιατρική έκθεση -η οποία περιέχει και άλλες αντιφάσεις- περιέγραφε μόνο δύο μικρές τρύπες μεταξύ των πλευρών του ζωγράφου. Αυτό σημαίνει ότι κάποιος τον πυροβόλησε από απόσταση, λέει ο Χαρτλ. Η ιατρική έκθεση ανέφερε επίσης ότι δύο μάρτυρες άκουσαν έναν πυροβολισμό (όχι δύο) και είδαν τον Κίρχνερ να πέφτει στο έδαφος, ενώ κατέληγε στο συμπέρασμα ότι η «εσωτερική αναστάτωση του Κίρχνερ τον έφερε σε απόγνωση».

Γεννημένος το 1880 στο Ασάφενμπουργκ της Γερμανίας, ο Κίρχνερ σπούδασε αρχιτεκτονική στη Δρέσδη, αλλά αποφάσισε να αφιερωθεί στη ζωγραφική. Συμμετείχε ως εθελοντής στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, αλλά σύντομα κατέρρευσε και απολύθηκε από τον στρατό. Την περίοδο του πολέμου ζωγράφιζε πορτρέτα και λουόμενες γυναίκες.

Ο εθισμός του στα ναρκωτικά έγινε χειρότερος και τον Μάιο του 1938 ξαναχτυπήθηκε από κατάθλιψη. Ένας φίλος ανέφερε ότι είχε καταστρέψει γλυπτά και σχέδια και χρησιμοποίησε μερικούς από τους καλύτερους πίνακές του για να κάνει εξάσκηση στον στόχο.

Στις 7 Ιουνίου του 1905 ίδρυσε με τους Χέκελ, Μπλάιλ και Σμιντ Ρότλουφ την ομάδα Die Brucke (Η Γέφυρα). Σύμφωνα με τον Κίρχνερ, το όνομα υποδήλωνε μια «γέφυρα προς το μέλλον», παραπέμποντας στο έργο του Νίτσε. Όταν έκαναν την εμφάνισή τους στη Δρέσδη το φθινόπωρο του 1906, οι κριτικοί και το κοινό τους αντιμετώπισαν εχθρικά. Οι νέοι καλλιτέχνες δεν πτοήθηκαν και τα επόμενα χρόνια οργάνωσαν πολλές ατομικές και ομαδικές εκθέσεις.

Το 1911 ο Κίρχνερ πήγε στο Βερολίνο και ήρθε σε επαφή με τα μέλη της ομάδας «Μπλε Καβαλάρης». Εντυπωσιάστηκε από τον βερολινέζικο τρόπο ζωής, που ήταν πολύ διαφορετικός από αυτόν που είχε συνηθίσει. Στους πίνακες που φιλοτεχνήθηκαν στο Βερολίνο τις παραμονές του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου φαίνεται ο θαυμασμός του για τον τρόπο ζωής και τον φανταχτερό κόσμο, που όμως έκρυβε την υποκρισία, την προσποίηση και μια βαθιά ηθική κατάπτωση την οποία ο Κίρχνερ παρουσίασε στα έργα του.

Ernst Ludwig Kirchner


Ο Κίρχνερ κατέφυγε στο ορεινό θέρετρο του Νταβός το 1917 για να ξεφύγει από τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο και μετανάστευσε εκεί το 1918 για να κάνει μια νέα αρχή. Είχε φτάσει άρρωστος και αδυνατισμένος και εξαρτημένος από ναρκωτικά και αλκοόλ.

Μέχρι το 1932, είχε καταφύγει και πάλι σε φάρμακα - αυτή τη φορά στο Eudokal, ένα παράγωγο μορφίνης που είχε συνταγογραφήσει ο γιατρός του. Η άνοδος των ναζί στην πατρίδα του πιθανότατα συνέβαλε στην κατάθλιψη και τις διαταραχές του ύπνου που τον ταλαιπωρούσαν: 32 από τα έργα του εμφανίστηκαν στην έκθεση Degenerate Art του 1937, με τα οποία οι ναζί προσπάθησαν να γελοιοποιήσουν και να υποτιμήσουν τους σύγχρονους καλλιτέχνες. Επίσης, απομακρύνθηκε από την ακαδημία καλλιτεχνών του Βερολίνου. Από το 1935 ήδη, το έργο του κρίθηκε ως «εκφυλισμένο» από το ναζιστικό καθεστώς και το 1937 περισσότερα από 600 έργα του είτε πωλήθηκαν είτε καταστράφηκαν.

Ο εθισμός του στα ναρκωτικά έγινε χειρότερος και τον Μάιο του 1938 ξαναχτυπήθηκε από κατάθλιψη. Ένας φίλος ανέφερε ότι είχε καταστρέψει γλυπτά και σχέδια και χρησιμοποίησε μερικούς από τους καλύτερους πίνακές του για να κάνει εξάσκηση στον στόχο.

Στις 12 Ιουνίου, απέσυρε την πρόταση γάμου του στην Έρνα Σίλινγκ, η οποία είχε μετακομίσει από το Βερολίνο στο Νταβός για να ζήσει μαζί του. Παρά την κατάθλιψη, η κατάστασή του δεν ήταν αυτοκτονική. Πιθανώς θα μείνει για πάντα μυστήριο η ταυτότητα του δολοφόνου του. 

Η ζωγραφική του Κίρχνερ ξεχωρίζει για τα εκτυφλωτικά της χρώματα. Υπέγραφε πίνακες με το ψευδώνυμο Louis de Marsalle. Ο Κίρχνερ άλλοτε ζωγράφιζε με χρώμα, άλλοτε έκανε σκίτσα, άλλοτε πειραματιζόταν με τη γλυπτική. Ήταν ανοιχτός σε νέα ρεύματα.

Τα έργα του, στα οποία προσπαθούσε να αποτυπώσει την αυθόρμητη, απροσδιόριστη ελευθερία των σωμάτων, ξεχωρίζουν για την πλαστικότητα των γραμμών αλλά και τις επιρροές από την Αρτ Νουβό. Κατέφυγε στην αναζήτηση αισθητικών προτύπων στον ρομαντισμό του 19ου αιώνα. Το αποτέλεσμα ήταν ιδιαίτερα πρωτότυπο και σίγουρα κάτι εντελώς νέο. Ο παλιός ρομαντισμός «παντρεύτηκε» με τον εξπρεσιονισμό και τις νέες εικαστικές φόρμες.






Πηγές


Lifo.gr